| 12071 | nie ham jest ofiara podwójnej rekursji/rekuerncji ma się jako interlokutor i mój słabszy oponent za "nie hama" czyli za "chama" - bo ja "ham" nie równam się "cham" to raz. dwa, że cytuje bład literowy i powtarza moje powtórzenie podajac to jako moj bład gdzie jest to wykpieniem braku polotu co jest chwytem retoryczno-kpiarskim z niego poziomu intelektualnego chama czyli "nie hama" - to tak dla wyjaśnienia na czym polega głupota analfabetów logicznych. Ponadto nasuwa sie podjerzeni ze nie ham pisze ham w rzeczywistości przez samo ha co u mnie jest kpina z chamów ze słoma w butach i tu docieramy do sedna czyli dowodu, że nie ham ma słome w butach w drugim pokoleniu skoro mnie wypomina w pierwszym a ja nie mam wogole i miedzy nami od pokolen w mojej rodzinie nie lubimy wsi. Rekursja albo rekurencja (ang. recursion, z łac. recurrere, przybiec z powrotem) to w logice, programowaniu i w matematyce odwoływanie się (np. funkcji lub definicji) do samej siebie. Wbrew próbom rozróżnienia terminów rekursja i rekurencja w rzeczywistości słowa te mają identyczne znaczenie. Odwieczne spory w tej kwestii toczą John Bright z Uniwersytetu w Princeton i Edmund Rashad z MIT. Konflikt wydaje się nie mieć końca jako że obaj panowie doktoryzowali się w dziedzinie algorytmów rekurencyjnych/rekursywnych, co siłą rzeczy wyklucza możliwość przyznania drugiemu racji. Spór wynika z błędu zawartego w publikacjach National Institute of Standards and Technology. Reszta świata od zawsze używa tych terminów zamiennie. W logice wnioskowanie rekurencyjne opiera się na założeniu istnienia pewnego stanu początkowego oraz zdania (lub zdań) stanowiącego podstawę wnioskowania (przy czym aby cały dowód był poprawny zarówno reguła jak i stan początkowy muszą być prawdziwe). Cechą stanowiącą istotę rekurencji jest to, że zarówno dziedzina jak i przeciwdziedzina reguły wnioskowania są sobie tożsame tzn. wynik wnioskowania może podlegać tej samej regule zastosowanej ponownie. ham czas wpisu: 2006-02-27 14:04:07 |
| 12070 | czes Wam - mam pytanko.....w jaki sposob mozna dotrzec do wczesniejszych wpisow na liscie......czy istnieje jakies archiwum....pozdrawiam wszystkich nielewakow. Piotrek czas wpisu: 2006-02-27 14:00:41 |
| 12069 | Służby specjalne USA skutecznie rozprawiąąsię z resztką komunistyczną z WSI. Jeśli kto chce przekreślić swoją karierę życiową w ciągu nastepnych lat powinien związać się ściśle z organizacja post-komunistyczną. Przed Europą stoi konkretna groźba konfliktu zbrojnego. Dlatego trzeba wyłaczyć nieefektywne stare układy i powiążania. A następnie wyleliminować jako czynnik śmiertelnego zagrożenia bezpieczeństwa. Na szczęście SLD nie jest zdelegalizowana i dzięki temu w podobnym mechanizmie jak to jest z homoseksualistami są publicznie uwidocznieni i łatwi do nadzoru. SLD umarła a lewicowe hasła reprezentuje obecnmie PIS - dlatego SLD-owskie menele tak zwalczają. Bo w ewolucji także społeczno-politycznej zagrożenie stanowi wyczerpanie rezerw pokarmowych i bodźcem ewolucji. W praktyce polityczno-społęcznej pożywka jest elektorat przejęty w realizacji socjalnych haseł całkowicie przez PIS. SLD nie ma racji bytu w związku z tym - a PO w sojuszu z SLD z pewnościa nie jest prawicą lecz beneficjentem transformacji. Media uprawiają demoliberalizm - ale jest to dywergencja ideologiczna bez żadnej spójności i zapał zmniejsza się bo ludzie na ulicy i na wsi to już z nudów zupełnie olewają. Marcinkiewicz ludziom podoba sie - jeździ na naratach i dobrze tańczy. A Olejniczak w garniturze wygląda jak chłop z kołchozu przebrany za ciecia w niedzielę - prosze wybaczyc ale tak to jest. ham czas wpisu: 2006-02-27 13:53:24 |
| 12068 | Lista kutasów z SLD m.in. menele Adamik Jerzy Bolek Elżbieta Brzozowska Joanna Chrzanowski Kazimierz Ciborowska Danuta Cichy Marian Cieślak Bronisław Czepułkowski Jerzy Czapliński Paweł Czubak Jan Kazimierz Derech - Krzycki Jakub Garbowski Tomasz Gintowt-Dziewałtowski Witold Głodek Bartłomiej Goliszewski Jerzy Górna - Kubacka Anna Grzebisz - Nowicka Zofia Guliński Sebastian Herman Krystyna Jaeschke Andrzej Janik Ewa Maria Janik Krzysztof Jerzy Lisiecki Jasztal Teresa Jędrusik Wiesław Jończyk Adam Kałamarz Anna Kizińska Bożena Kochanowski Jan Kornoj Jerzy Krasoń Janusz Krystek Dawid Majkowski Albin Mańkut Władysław Marszałek Andrzej Martyniuk Wacław Mąsior Bogusław Matuszak Grzegorz Michalski Jerzy Murynowicz Alicja Nikolski Lech Nowacka Irena Maria Ostrowska Małgorzata Piątek Grzegorz Piela - Mielczarek Elżbieta Pietruczuk Grzegorz Podgórski Bogdan Potulski Franciszek Sauba Henryk Skrzyński Andrzej Sosnowski Adam Stachowicz Edmund Szteliga Jerzy Szymański Jan Środek Borys Tomaszewski Tadeusz Tomczyk Ryszard Tomyńska Klaudia Towalewska Bogusława Wichniarz Bartłomiej Widuch Marek Wolny Paweł Więckiewcz Michał Zając Andrzej Zawodniak Zbigniew ham czas wpisu: 2006-02-27 13:38:21 |
| 12067 | SŁUCHAJCIE DURNIE Z SLD NASZYM CELEM JEST: Naszym celem jest szerokie porozumienie obywateli – zrzeszonych i bezpartyjnych – dla których prawo i sprawiedliwość, państwo prawa, wolności obywatelskie, prawa człowieka, solidaryzm społeczny, tolerancja i poszanowanie mniejszości, umocnienie pozycji Polski w Europie nie są tylko pustymi hasłami. ham czas wpisu: 2006-02-27 13:32:23 |
| 12066 | SLD baluje sobie i ma się dobrze. Ma wyśmienite nastroje. Dobrze wiedzieć - trzeba podłożyć im tam czerwoną świnię nadzianą beczką prochu. PPR/PZPR/SDRP/SLD to ciąg zbrodniczych złodzieji bezczelnie butnych. Ale sa w mniejszości. Czas aby wycierali chuje. ham czas wpisu: 2006-02-27 13:28:16 |
| 12065 | Mówcie sobie towarzysze menele z SLD co chcecie ale ludzie w wasze brednie nie uwierzą i za cztery lata to po was nie bedzie śladu więc razde zabrać się do jakiejś konkretnej roboty. Bo stara mafia pracy dla was nie ma. A za niedługo to zawiść - nasza ccudowna Polska ce3cha jak tylko kto ujawni swoje upodobania do SLD to dostanie kolkiem po łbie i zacznie sie normalny proces czystki. Zresztą co ja będę mówił już milicyjne wnuki czujecie czaczę. Juz wam sie do dupy dobierają i mnie to z zagranicy czy z Polski to akurat miło oglądać. Czerwonym sowieckim ryjom plujemy wy czerwone karły reakcji. Czas dinozaurów ideologicznych przeminął. SLD oprócz sloganó nie jest w stanie nic zaoferować. I tak polityka umarła i wszyscy politycy są postrzegani nie tylko w Polsce jako oszuśći. Możecie sobie mówić ile wlezie akurat to ni ema dla mnie żadnego znaczenie i nie jest dotkliwe. Polaka zasługuje na wymianę całego Sejmu na młodych ludzi, którzy rozumuja w nowoczesny sposób. Wasz język nacechowany jest schematyzmem i barkiem inwencji, wyobraźni, fantazji - nie ma obycia i jesteście we współczesnym świecie pariasami. Tylko skończony dureń może wam sprzyjać no ale podobne przyciąga więc nadal nie brak nieudacznikó i bezrobotnych dzięki waszej kwaśniewszczyźnie. Olejniczak ma akcje w bipaliwie a - wy barany z SLD ? Gówno - bo nikt wam nic nigdy nie da jak nie zapracujecie. Tak to jest i zawsze było i będzie. Komunizm skończył się bo to był raj dla takich dupków jak wy czerwona zarazo z SLD. ham czas wpisu: 2006-02-27 13:19:45 |
| 12064 | dobrze wiedzieć eseldowska czeredzi, że macie sie dobrze. proletrariat nie taki głupi i to słyszy, że wam sie dobrze "powodzi" i że jakoś sobie dajecie radę. Ale fakt jest, że ludzie robią sobie z was jaja bo jesteście trzecim pokoleniem złodzieji i wyznawców wymarłej ideologii. Nawet nie stać żadnego z was na sklecenie jakiegoś sensownego wywodu. Po firmie wywodu i z logiki jestście genetycznie wyselekcjonowanym społecznym odpadem. Wystarczy popatrzyc na wasze chamskie mordy. Np. Kalisz i Oleksy. Mooooordy. Rozkradliście ten kraj to wam dooooooooooooobrze. Balujcie sobie. Niestey nie udało wam się wykończyć takich jak ja. A o solidarności to możecie sobie mówić co chcecie solidaruchy i byle co - mnie to nie intersuje, z grunsza to takie samo lewactwo a cześć do żydowszczyzna, której za czsów prosperity było pełno w PZPR no ale szczury zawsze uciekają z tonącego statku i więcej ich teraz w PO. No ale paru wiatrów się znajdzie i innych żydowic. tak, że możecie sobie tutaj swojer awuesowskie kompleksy wypowiadać ale póki jestście tutaj wiz dla was do USA nie będzie postaramy się o to. Z takim nasranym łbem lepiej kiście sie na swoich balach czerwona bando z SLD. ham czas wpisu: 2006-02-27 13:18:40 |
| 12063 | hihi wykorzystujecie zlodzieje z SLD dostęp do internetu swojego pracodawcy. poza tym macie bardzo prymitywne słownictwo a brak argumentów. a słoma z butów to wystaje akurat takim tylko jak wy wieśniakom polactwu i żydłactwu, więc to pkreśłneie akurat mnie wcale nie boli i ubawiło bo ja jestem akurat arystokratą krwi i ducha. jeśli umiecie czepiać się tylko literówek to meble posiadam antyczne po pradziadach dwustuletnie, na których z racji filigranowej kruchosci mozna patrzyć tylko i podziwiać i szkoda siadać. W kwesti to zacytuje i zadedykuję rzucając perły przed was wieprze coś życząc oczywiście rychłej śmierci w bólach podła hołoto z SLD: Ambrozja 23.05.2003 Ojcze patrzę lata w twe oczy Mądrość w nich lśni w udręce Myśli i świat pokoju przeuroczy Który pogłaszczą te dobre ręce Pójdziemy po podniebia głębinie Razem my łowcy wiedzy istoty Czas kamienieje i nie przeminie Z dala od zła i podłej ciemnoty Jasności dokoła się tu rozkwitną Radując się szczęśliwie zadumą Ambrozją zawsze umysłów pitną Napój natchniony nieznany tłumom Napój ten smak wiśni ma i moreli Z rajskiego bowiem płynie ogrodu Na zapachów łożu w kwiecia pościeli Aż do wschodów końca i do zachodu ham czas wpisu: 2006-02-27 12:57:03 |
| 12062 | Wyobraźmy sobie reakcję paniczną u Kalisza na wizycie u pierwszej damy. Z jakimi masami lawiny kału ... nie mówiąc o moczeniu się. Oj umoczyli wybory oj umoczyli w SLD !!! ham czas wpisu: 2006-02-27 10:23:22 |
| 12061 | Znane są szczególne przypadki działania wiscereceptorów na indywidualne osoby. Na przykład zjawisko oddawania kału bywa reakcją paniczną na sytuację bez wyjścia lub mobilizacją do walki w trudnościach. Zwiększone oddawanie moczu bywa reakcją na zbyt dużą ilość płynów do ogrzania, z jaką organizm sobie nie radzi. ham czas wpisu: 2006-02-27 10:20:23 |
| 12060 | Zwolennicy SLD odczuwają aktualnie lęk przed PIS stąd te paniczne reakcje. Lęk to negatywny stan emocjonalny związany z antycypacją niebezpieczeństwa nadchodzącego z zewnątrz lub pochodzącego z wewnątrz organizmu, objawiający się jako niepokój, uczucie napięcia, skrępowania, zagrożenia. W odróżnieniu od strachu jest on procesem wewnętrznym, nie związanym z bezpośrednim zagrożeniem lub bólem. Lęk staje się patologiczny gdy stale dominuje w zachowaniu, gdy nie pozwala na swobodę, a w konsekwencji prowadzi do zaburzeń. Reakcje lękowe tracą swoją przystosowawczą funkcję i są nieadekwatne do bodźców, a niepokój wywołują sytuacje nie mające znamion zagrożenia. Lęk staje się często punktem krystalizacyjnym dla innych objawów, przybiera postać 1. nieokreślonego niepokoju, 2. napadów lękowych bądź 3. zlokalizowaną - dotyczącą określonej części ciała lub sytuacji. Od lęku odróżnia się strach wywołany konkretnym zagrożeniem. * Lęk odczuwany - wyczekiwanie na wydarzenia przykre, o których nie wiemy nic konkretnego. * Lęk domniemany - stan emocjonalny powstający na podstawie wyobrażeń, a nie rzeczywistego zagrożenia * Lęk ukryty - przemieszczenie z przejawu w postać np. somatyczną. * Lęk wolnopłynący - uczucie przenikającego nieokreślonego niepokoju * Lęk napadowy (paniczny) - ostry napad lęku z poczuciem przerażenia (obawa przed śmiercią lub zwariowaniem) oraz z silnymi objawami wegetatywnymi * Agitacja - silny lęk z towarzyszącym niepokojem ruchowym * Lęk fobiczny (sytuacyjny) - obawa przed określoną sytuacją, która doprowadza do jej unikania Lękowi towarzyszy zazwyczaj komponenta wegetatywna (zaburzenia psychosomatyczne): * pocenie się, * drżenie, * tężenie mięśni, * mrowienie, * ból serca, * zakłócenia oddychania, * biegunka, * moczenie się ham czas wpisu: 2006-02-27 10:16:57 |
| 12059 |
| 12058 | komu dać prztyczka w nos - zapraszam zwolenników SLD do otrzymania kopa w dupę - nikt jak tu nie dowali miło i serdecznie jak ja na dowolny temat. Kto jeszcze ma coś do bąknięcia ? ham czas wpisu: 2006-02-27 10:02:18 |
| 12057 | Do Hamburga do największego zakładu mpracy chronionej zostałem zaproszony przez dyrektora - Vorsitzender der Arbeitsgemeinschaft Werkstaette fuer Behinderte in Deutschland - jest tych zakładów około 500 w Niemczech. Celem mojej wizyty - również w innych było przeniesienie do Polski ich doświadczeń w tym zakresie. Oczywiście zaprosony został ówczesny konsul generalny RP. Potem miały miejsca spotkania z dyrektorami departamentów, w ministerstwach. Ale rządy zmieniały się i dyrektorzy ministryz i w efekcie i to zostało sprywatyzowane na piekielny polski sposób - i kto przejął inicjatywę i pieniądze w znacznej mierze - i kto dalej kontynuował pieczę nad tym tematem: Porozumienie bez barier Obecnie zaangażowana jest głównie w promowanie działalności dobroczynnej. Jest założycielką Fundacji Porozumienie bez barier, której głównym przesłaniem jest urzeczywistnienie idei wyrównywania życiowych szans ludzi niepełnosprawnych i pokrzywdzonych przez los. W ramach fundacji patronowała kilku akcjom: * Motylkowe Szpitale :polegająca na dekorowaniu przyjaznym małym pacjentom oddziałów dziecięcych * Otwórzmy dzieciom świat :wyjazdy wakacyjne dla dzieci z ubogich rodzin * Nie łam się, jest OK :profilaktyka osteoporozy * Możesz zdążyć przed rakiem :profilaktyka raka sutka W prostej linii spadkobierczyni żony generała Jaruzelskiego. U mnie jak z Jasiem - wszytko źlekojarzy się z komuchami. ham czas wpisu: 2006-02-27 09:59:15 |
| 12056 | brawo cieszy mnie jak jakiś pseudo-intelektualista napisał z błędem oczywiście zdanie złożone z wiecej niż z trzech wyrazów. Jest nawet podmiot i orzeczenie. Tyle, że wniosek jest całkiem fałszywy. No spróbujmy podyskutować na dowolny temat. No ale wtedy nie wystarczy napisać drukowanymi dużymi literami zdawkowego sloganu w stylu grafitti pompejańskich. O tempora o mores. ham czas wpisu: 2006-02-27 09:50:49 |
| 12055 | Ulubioną bronią senatora Byrda jest "obstrukcja parlamentarna", czyli filibustering. Ponieważ w regulaminie senatu nie ma limitu czasu wystąpienia, a do jego ustalenia potrzeba 60 głosów, co zwykle przekreśla wszelkie tego typu zamierzenia, przemawiający senator może perorować wiele dni z rzędu. Oto jak jeden z najbliższych doradców prezydenta Billa Clintona, George Stephanopoulos, charakteryzuje tę metodę, jaką z lubością posługiwal się Byrd: Gdy jakiś niedouczony kongresman albo prezydent o imperatorskich ambicjach próbował pomniejszać prerogatywy Senatu, Byrd nieodmiennie sięgał po swoją ulubioną broń - obstrukcję parlamentarną - filibustering. Wygłaszał niekończące się przemówienia, mówił wiele dni z rzędu, odwołując się do historii Senatu, przypominając dni sławy i chwały - czasy Claya i Webstera, dzieje Anglii i starożytnego Rzymu W roku 1964, kiedy prezydent Johnson forsował ustawę o prawach obywatelskich, Byrd dołączył do sprzeciwiających się jej demokratów i wystąpił z taką właśnie obstrukcję. Ustawa jednak w końcu przeszła. Byrd przemawiał wtedy blisko 14 godzin. ham czas wpisu: 2006-02-27 09:09:56 |
| 12054 | Robert Carlyle Byrd (urodzony 20 listopada, 1917) - polityk amerykański z Wirginii Zachodniej, jeden z najbardziej wpływowych członków Partii Demokratycznej. Obecnie jest najdłużej piastującym mandat senatorem federalnym (od roku 1959) i członkiem Kongresu w ogóle (od 1953). Znany z niezależnej postawy senator Byrd jest ponadto historykiem-amatorem, specjalizującym się w dziejach instytucji senatu, szczególnie amerykańskiego i starożytnego Rzymu. Byrd jest baptystą i członkiem loży wolnomularskiej. Z racji swej imponującej wiedzy historycznej, nazywany jest "chodzącą encyklopedią" (walking encyclopedia). ham czas wpisu: 2006-02-27 09:08:30 |
| 12053 | Narastające wodogłowie, nazywane czynnym, może być leczone tylko operacyjnie. Ustalenie, czy wodogłowie narasta wymaga dokładnego, powtarzanego badania klinicznego i wykazania poszerzania układu komorowego przy pomocy ultrasonografii przezciemiączkowej u małych dzieci lub tomografii komputerowej u starszych. Leczenie wodogłowia polega na ciągłym przetaczeniu płynu mózgowo - rdzeniowego z poszerzonych przestrzeni wewnątrzmózgowych do innej przestrzeni w ciele dziecka. Używa się do tego specjalne układy zastawkowe, pozwalające kontrolować obniżenie ciśnienia w układzie komorowym lub objętość przepływającego płynu. Najczęściej stosuje się odprowadzenie płynu mózgowo - rdzeniowego do jamy otrzewnowej i prawego przedsionka. ham czas wpisu: 2006-02-27 09:06:00 |
| 12052 | W Polsce zostało się wielu idiotów, których krytka ograznicza sie do jednego tematu. Przecież ta lunetowatośc to dowód ograniczenia umysłowego. Poniżej jest wykład o nowczesnym racjonalizmie europejskim a wnioski kabotynów i skojarzenia jawnie błędne. Now łaśnie do czego prowadzi lewica. ham czas wpisu: 2006-02-27 08:49:00 |
| 12051 | czyżby ? umiesz czytać ? co wnioskujesz z wykładu o racjonalizmie kolesiu ? jakim agnostykiem jesteś ? Czy najwyższym dobrem dla ciebie nie jest twoja własna rodzina. Może mniemasz, że jestem poplecznikiem PIS albo moherem - to się mylisz. Widać, że ci brak polotu. Nie ma zresztą down tylko zespół Downa. przelc z tysiąc postów poniżej aby dowiedzieć się o niedorozwoju umyśłowym, na który cierpią wnioskujący podbnie do ciebie. W Niemczech w Hamburgu np. w zakladzie pracy chronionej osoby z zespołem Downa w ramach integracji społeczno-zawodowej produkują pod fachową opieką na nowoczesnych maszynach CNC mebele z drewna egzotycnzego. Od prezesa Grupy Roboczej z CDU pana Andersa dowiedziałem się w 1991 roku, że opieka nad osobami niepełnosprawnymi sparwuje w Polsce żona generała Jaruzelskiego. Widać jak skutecznie - wszyscy sa obecnie w SLD i maja zapewnioną pracę chroniona w Sejmie. My na szczęsćie z naszym nowczesnym racjonalizme nie znajdujemy się tam wsórd innych niedorozwinietych. Jeśli chcesz polermizować to nie masz szans koleś tutaj żadnych jesteś za cienki - atrophia cerebri & hudrocephalus cum dementia precox in indiviuduo redardata (congenitalis). Oto moja diagnoza. Biezr Nootropil i Ginko Biloba. np Bilobil. ham czas wpisu: 2006-02-27 08:44:15 |
| 12050 | Wujaszku ten wpis akurat nie jest obraźliwy dla nas.Kliknij sobie na tego linka drobnym niebieskim drukiem.To jest akurat to co Polsce nie pozwala rozwinąć skrzydeł.Dla mnie jest to bardzo dosadne przypomienie z czym mamy do czynienia. AB czas wpisu: 2006-02-27 03:17:10 |
| 12049 |
| 12048 | no dobra koniec wykładu znajomość wiedzy w jej historycznej dialektyce jest mi bardzo przydatna w nowoczesnym management z pogranicza medycyny informatyki i biznesu. Ta prosta kompilacja - ujawnia dalekowzroczność koncepcji pojawiających się już w starożytności i średniowieczu i nie sposób odmówić im ponadczasowej trwałości. z dzisiejszego wykładu wysnułbym kilka wniosków bez pewnych talentów, pracowitości i wykształcenia i jasnej wizji nie uda sie przeprowadzić w Polsce żadnej skutecznej reformy. Na tych stroanch zwracam się jako wszechstroony prawicowy ideolog i starteg konserwatywnego liberalizmu a by korzystać z możliwości właściwych skojarzeń aby w Polsce nastał czas racjonalizmu duchowego - niektórym Czytelnikom z przyjemnością przytoczę dla przypomnienia jako pointę : "Niech Duch Twój ... " Te słowa przyniosły początek końca ciemnoty dekanckiego konsumpcyjnego egzystencjalizmu. Odrodzenie myśłi nadeszło i trwa ... i trwać będzie. Czy to komu pasuje czy nie ! To tylko drobny wycinek wiedzy do pojęcia - to nie jest wiedza tajemna - ale nie dla prostych umysłów do wpojenia. Dobranoc - do jutra. ham czas wpisu: 2006-02-26 23:06:54 |
| 12047 | * obiektowość – procedury i dane łączymy w pewne obiekty reprezentujące najważniejsze elementy algorytmu oraz stan wewnętrzny wykonującego je urządzenia. ham czas wpisu: 2006-02-26 22:57:30 |
| 12046 | Badaniem algorytmów zajmuje się algorytmika. Istnieje wiele różnych sposobów podziału algorytmów na grupy. Problem ten wzbudza kontrowersje. Podstawowe paradygmaty tworzenia algorytmów komputerowych: * dziel i zdobywaj – dzielimy problem na kilka mniejszych i je znowu dzielimy, aż ich rozwiązania nie staną się oczywiste (rekurencja), * programowanie dynamiczne – problem dzielony jest na kilka, ważność każdego z nich jest oceniana i po pewnym wnioskowaniu wyniki analizy niektórych prostszych zagadnień wykorzystuje się do rozwiązania głównego problemu, * metoda zachłanna – nie analizujemy podproblemów dokładnie, tylko wybieramy najbardziej obiecującą w tym momencie drogę rozwiązania, * programowanie liniowe – oceniamy rozwiązanie problemu przez pewną funkcję jakości i szukamy jej minimum, * poszukiwanie i wyliczanie – kiedy przeszukujemy zbiór danych aż do odnalezienie rozwiązania, * probabilistyczne rozwiązanie – algorytm działa poprawnie z bardzo wysokim prawdopodobieństwem, ale wynik nie jest pewny, * heurystyka – człowiek na podstawie swojego doświadczenia tworzy algorytm, który działa w najbardziej prawdopodobnych warunkach, rozwiązanie zawsze jest przybliżone. Najważniejsze techniki implementacji algorytmów komputerowych * proceduralność – algorytm dzielimy na szereg podstawowych procedur, wiele algorytmów dzieli wspólne biblioteki standardowych procedur, z których są one wywoływane w razie potrzeby, * praca po kolei – wykonywanie kolejnych procedur algorytmu, według kolejności ich wywołań, na raz pracuje tylko jedna procedura, * praca równoległa – wiele procedur wykonywanych jest w tym samym czasie, wymieniają się one danymi, * rekurencja – procedura wywołuje sama siebie, aż do uzyskania wyniku lub błędu, ham czas wpisu: 2006-02-26 22:57:12 |
| 12045 | Implementacja Komputery przetwarzają przekazywane im informacje z wykorzystaniem pewnych algorytmów. Program jest algorytmem zapisanym w języku zrozumiałym dla maszyny (asemblerze). Każdy kod maszynowy da się przełożyć na zestaw instrukcji dla maszyny Turinga. Zwykle algorytmy pracują na pewnych danych wejściowych i uzyskują z nich dane wyjściowe. Informacje zapisane w pamięci maszyny traktuje się jako jej stan wewnętrzny. Niektóre algorytmy mają za zadanie wyłącznie przeprowadzanie komputera z jednego stanu wewnętrznego do innego. Każdy algorytm komputerowy musi być wyrażony w bardzo rygorystycznie zdefiniowanym języku. Ludzie często komunikując się przesyłają między sobą informację wieloznaczne. Komputery mogą reagować tylko na całkowicie jednoznaczne instrukcje. Jeżeli dany algorytm da się wykonać na maszynie o dostępnej mocy obliczeniowej i pamięci oraz akceptowalnym czasie, to mówi się że jest obliczalny. Poprawne działanie większości algorytmów implementowanych w komputerach opiera się na kolejnej realizacji pewnego zestawu warunków. Jeżeli, któryś z nich nie zostanie spełniony, to program kończy się komunikatem błędu. Czasami podczas implementacji algorytmu ważny warunek zostanie pominięty Dla przykładu, mamy program dzielący przez siebie dwie liczby. Użytkownik każe mu dzielić przez zero. Aplikacja bez sprawdzenia warunku “dzielnik nierówny zero” zawiesi się w takiej sytuacji. ham czas wpisu: 2006-02-26 22:55:51 |
| 12044 | Algorytm w matematyce oraz informatyce to skończony uporządkowany zupełnie zbiór jasno zdefiniowanych czynności koniecznych do wykonania pewnego zadania w skończonej liczbie kroków. Ma on przeprowadzić system z pewnego stanu początkowego do pożądanego stanu końcowego. Algorytm może zostać zaimplementowany w postaci programu komputerowego lub układu elektronicznego. Kiedy podczas tego procesu programiści popełnią błąd (ang. bug), może to doprowadzić do poważnych skutków. Dla przykładu błędy w implementacji algorytmów bezpieczeństwa mogą ułatwić włamanie do systemu komputerowego. Algorytm często porównuje się do przepisu kulinarnego. Dla przykładu, aby zrobić bigos należy w określonej kolejności oraz odstępach czasowych (imperatyw czasowy) dodawać właściwe rodzaje kapusty i innych składników. Może istnieć kilka różnych przepisów dających na końcu bardzo podobną potrawę. Główna różnica między algorytmem kulinarnym i komputerowym tkwi w zdolności jego wykonawcy do zrozumienia języka przepisu. Kucharz jest dużo bardziej inteligentny od komputera. Wiele algorytmów jasnych dla człowieka, staje się niezrozumiałych dla maszyny. W niektórych krajach, jak USA, algorytmy mogą zostać opatentowane, jeżeli dają się zaimplementować w jakimś praktycznym celu. Niektórzy twierdzą, że patentowanie algorytmów spowalnia rozwój informatyki, bo jeden producent może uzyskać monopol, np. na pisanie oprogramowania tworzącego pewne typy plików (np. GIF). Wiele koncernów komputerowych prowadzi między sobą prawnicze spory dotyczące własności do niektórych patentów. ham czas wpisu: 2006-02-26 22:54:50 |
| 12043 | Inteligencja społeczna polega na stosownym doborze zachowania i sposobu komunikacji, co w sytuacjach związanych z negatywnymi emocjami bywa trudne. Stosowność w tym wypadku to nie tylko osiągnięcie celu, do jakiego komunikacja jest środkiem, ale przede wszystkim stopień, w jakim odbiorca komunikatu nie zniekształca intencji jego nadawcy. Inteligencja interpersonalna jest więc także umiejętnością radzenia sobie z konfliktami interpersonalnymi i łatwością współdziałania z innymi. Inteligencja społeczna wiąże się z inteligencją emocjonalną, na którą, oprócz umiejętności społecznych, składają się zdolność samokontroli, samokreacji i wglądu we własne emocje. ham czas wpisu: 2006-02-26 22:53:51 |
| 12042 | Adaptacja przystosowanie się jednostki społecznej do nowych warunków społecznych i kulturowych. Adaptacja dostosowanie zachowania do wymogów sytuacji i środowiska. (zob. stres) Składają się na nią procesy akomodacji i asymilacji. Asymilacja to włączanie świata zewnętrznego do już ukształtowanych struktur poznawczych, proces obecny we wszystkich okresach rozwoju intelektualnego. Inaczej mówiąc, asymilacja następuje w momencie, kiedy spotykamy się z nowym doświadczeniem podobnym do czegoś, co przeżyliśmy wcześniej i możemy je zwyczajnie dopasować do istniejących schematów. Na przykład, dla dziecka, które potrafi już chodzić, przechadzka po śliskim chodniku będzie asymilowana do uprzednio istniejącego schematu chodzenia. Proces ten ma na celu doprowadzenie do równowagi psychicznej (ang. equilibrium) Akomodacja to zmiana istniejących lub utworzenie nowych struktur poznawczych w celu lepszego dopasowania się do środowiska. Przykładem akomodacji może być dziecko, które umie już chodzić pierwszy raz pływające- nie jest to doświadczenie podobne do chodzenia, a więc rozumienie dziecka musi poszerzyć się; nie wystarczy by zmienił się tylko istniejący uprzednio schemat chodzenia, jak zaszłoby podczas asymilacji. Inteligencja społeczna - zdolność społecznego przystosowania i wywierania wpływu na środowisko, sztuka nawiązywania pozytywnych, obustronnie satysfakcjonujących relacji interpersonalnych w codziennych kontaktach. ham czas wpisu: 2006-02-26 22:53:32 |
| 12041 | Bariery utrudniające słuchanie Nie słuchamy, gdy stosujemy: 1. filtrowanie – słuchamy wybiórczo, filtrujemy informacje 2. porównywanie – oceniamy czy dorównujemy sobie z rozmówcą 3. skojarzenia – treść wypowiedzi rozmówcy wywołuje skojarzenie, w które się zagłębiamy 4. przygotowywanie odpowiedzi – myślimy, co za chwilę odpowiedzieć, choć staramy się wyglądać na zainteresowanych 5. domyślanie się – usiłujemy zgadnąć, co rozmówca ma "naprawdę" na myśli 6. osądzanie – w trakcie rozmowy osądzamy i reagujemy schematycznie 7. utożsamienie się – cokolwiek mówi rozmówca, odnosimy do własnego życia i osądzamy w kontekście własnych doświadczeń 8. udzielanie rad – słuchamy tylko początku, szukając rady dla rozmówcy 9. sprzeciwianie się a. gaszenie – wygłaszamy sarkastyczne uwagi, które zniechęcają rozmówcę do kontynuowania rozmowy b. dyskontowanie – słyszymy komplement i wyliczamy wszystko co może obniżyć jego wartość 10. przekonanie o swojej racji – podnosimy głos, atakujemy, by obronić własne stanowisko; przejawia się w tym niezdolność do przyjmowania krytyki, i brak zgody na inny punkt widzenia 11. zmiana toru – obracamy wypowiedź rozmówcy w żart lub zmieniamy temat 12. zjednywanie – słuchamy na tyle by nie zgubić wątku, ale tak naprawdę w ogóle się nie angażujemy ham czas wpisu: 2006-02-26 22:51:46 |
| 12040 | Biologiczne i kulturowe zdeterminowanie inteligencji Inteligencja jako własność psychiki posiada oczywiście podstawę anatomiczno-fizjologiczną, ale jest ona nadal niezbadana. Tym niemniej udało się ustalić kilka korelatów inteligencji w czynności elektrycznej mózgu. W. Vogel i D. Browerman stwierdzili pozytywną korelację między ilorazem inteligencji a częstotliwością rytmu alfa na wykresie EEG. Również złożoność fal potencjałów wywołanych pozostaje w związku z I.I. Zdaniem Hansa Eysencka złożoność ta jest miarą tzw. "czystej", tzn. odziedziczonej inteligencji". Jednak samo jej istnienie jest poddawane w wątpliwość. Udział czynników genetycznego i środowiskowego w kształtowaniu różnic w zakresie inteligencji było przedmiotem zaciekłych sporów o politycznych implikacjach. Gdyby różnice w inteligencji były dziedziczone najważniejsza stawałaby się selekcyjna rola szkolnictwa, a wyrównawcza byłaby nieskuteczna. Natomiast gdyby różnice te były nabywane, pomiar inteligencji prowadziłby tylko poprzez etykietkowanie do podwyższania lub obniżania inteligencji (jako samosprawdzająca się przepowiednia), a najistotniejszy powinien być wysiłek włożony w programy wyrównacze. Obecnie panuje pogląd, że oba czynniki współkształtują rozwój intelektualny w myśl stwierdzenia Hebba: "Proporcja obu czynników stanowi 100 procent środowiska i 100 procent dziedziczności. Nie dodają się one, ponieważ jakiekolwiek zachowanie zależy w pełni od obu czynników." Jeżeli natomiast chodzi o ilościowy wpływ, jak pokazują badania nad bliźniętami jedno- i dwujajowymi tzw. wskaźnik odziedziczalności wynosi około 52% (badania Strelaua). ham czas wpisu: 2006-02-26 22:50:11 |
| 12039 | + wykonywanie obliczeń umysłowych + wnioskowanie o składniki nabywania wiedzy - procesy zaangażowane w uczenie się + selektywne kodowanie informacji istotnych (przy odrzuceniu nieistotnych) + selektywne łączenie (strukturalizacja) informacji + selektywne porównywanie nowej informacji z uprzednio utrwaloną ham czas wpisu: 2006-02-26 22:49:34 |
| 12038 | Triarchiczna teoria Sternberga Powstały również teorie inteligencji inspirowane przez teorię przetwarzania informacji. Najbardziej znaną z nich była ogłoszona w 1985 roku przez Roberta Sternberga tzw. triarchiczna teoria inteligencji. Teoria składa się z trzech subteorii: * Subteoria kontekstu (aspekt praktyczny) - ujmuje inteligencję jako sposób adaptacji do środowiska (rzeczywistości), która pozwala na jego wybór lub kształtowanie. * Subteoria doświadczenia (aspekt kreatywny) - ujmuje inteligencję jako właściwość, która pozwala na efektywne rozwiązywanie nowych zadań w ramach świadomego ogólnego systemu przetwarzania informacji oraz automatyczne przetwarzanie powtarzalnych procesów myślowych w ramach lokalnego systemu przetwarzania informacji. * Subteoria składników (aspekt analityczny) - ujmuje inteligencję jako sposób organizowania procesów poznawczych o metaskładniki - najważniejsze procesy przetwarzania informacji, decydujące o sposobie planowania, kontrolowania i podejmowania decyzji + decydowanie, jaki problem rozwiązujemy + wybór składników niższego rzędu zaangażowanych w rozwiązanie zadania + decydowanie co do organizacji informacji + decydowanie co do porządkowania składników (algorytmów) + decydowanie co do zakresu zaangażowania uwagi + kontrolowanie przebiegu wykonania zadania + wykrywanie zewnętrznych sprzężeń zwrotnych podczas rozwiązywania zadań o składniki wykonawcze - procesy przetwarzania informacji zaangażowane w wykonanie zadania, m.in. + kodowanie bodźców + porównywanie bodźców ham czas wpisu: 2006-02-26 22:49:16 |
| 12037 | Jeszcze w latach 80. XX wieku inteligencję sprowadzano do zdolności czysto intelektualnych. Obecnie uważa się, że tak rozumiana inteligencja współdziała ze zdolnościami w sferze emocjonalnej, motywacyjnej, interpersonalnej i współdziałanie różnych zdolności z różnych sfer ludzkiej psychiki pozwala na wykorzystanie potencjału intelektualnego. Dlatego współcześnie termin "inteligencja" stosuje się szerzej i wyróżnia takie jej typy jak: * inteligencja kognitywna (albo abstrakcyjna) - sprowadza się do sprawności umysłowych, czyli umiejętności analizowania i syntezy danych które da się zawrzeć w formie znaków. Obejmuje ona zdolność kojarzenia faktów, przeprowadzania operacji prostych przekształceń językowych, dokonywania obliczeń liczbowych i prostych symbolicznych. Inteligencję tę można mierzyć za pomocą specjalnych testów. * inteligencja werbalna - zdolność formułowania wypowiedzi, szybkiego i adekwatnego znajdowania słów, dobrego rozumienia tekstu wypowiadanego lub pisanego. Bardzo wysoką inteligencją werbalną charakteryzują się na przykład poeci, potrafiący improwizować wiersze. * inteligencja emocjonalna - polega przede wszystkim na umiejętności radzenia sobie ze swoimi emocjami, nazywania ich oraz zauważania i wpływania na emocje innych. Wiążą się z nią takie umiejętności umysłowe jak empatia i asertywność. * inteligencja społeczna - pokrewna inteligencji emocjonalnej zdolność przystosowania się i wpływania na środowisko społeczne człowieka. * inteligencja twórcza - czyli zdolność do generowania nowych pojęć lub ich nieoczekiwanych połączeń. Inteligencji twórczej nie da się mierzyć, nie ulega jednak wątpliwości, że ludzie posiadają różny jej poziom. ham czas wpisu: 2006-02-26 22:47:16 |
| 12036 | * Inteligencja to konstrukt teoretyczny odnoszący się do względnie stałych warunków wewnętrznych człowieka, determinujących efektywność działań, wymagających procesów poznawczych. Warunki te kształtują się w wyniku interakcji genotypu, środowiska i własnej aktywności człowieka. (Strelau) * Inteligencja to ogólna zdolność adaptacji do nowych warunków i wykonywania nowych zadań (Stern) * Inteligencja to właściwość psychiczna, która przejawia się we względnie stałej, charakterystycznej dla jednostki efektywności wykonywania zadań (Tiepłow) * Inteligencja to zdolność rozwiązywania problemów (Piaget) * Inteligencja to dostrzeganie zależności, relacji (Spearman) * Inteligencja to zdolność uczenia się (G. Ferguson) * Inteligencja to to, co mierzą testy inteligencji (E. Boring) * Inteligencja to zdolność do aktywnego przetwarzania informacji, przekształcania ich z jednej formy w inną poprzez operacje logiczne - w tym sensie inteligentne są komputery, a nawet zwykłe kalkulatory. * Inteligencja to zdolność do aktywnego przetwarzania informacji w celu lepszego przystosowywania się do zmiennego środowiska. Tak rozumianej inteligencji nie posiadają komputery (bo nie przetwarzają informacji na własne potrzeby) ale posiadają ją zwierzęta, np. owady. Taką inteligencją wykazywałaby się maszyna, która np. w lesie albo na ulicy potrafiłaby samodzielnie przetrwać i zdobywać źródła energii. * Inteligencja to zdolność do przetwarzania informacji na poziomie abstrakcyjnych idei (np. umiejętność dokonywania obliczeń matematycznych lub gry w szachy). Taką inteligencję również posiadają komputery (sztuczna inteligencja). * Inteligencja to zdolność do twórczego, a nie tylko mechanicznego przetwarzania informacji, czyli tworzenia zupełnie nowych pojęć i ich nieoczekiwanych połączeń. Tę umiejętność wykorzystują, a być może posiadają tylko niektórzy ludzie. ham czas wpisu: 2006-02-26 22:46:40 |
| 12035 | Racjonalizm popiera większość podstawowych norm etycznych charakterystyczne dla większości ludzkości - jednak popiera nie ze względu na tradycję lub pochodzenie czy też wyłącznie rachunek zysków i strat i pragmatyzm albo emocje i uczucia, ale głównie ze względu na wiele argumentów przemawiających za ich zachowaniem - argumentów mających za podstawę wiedzę oraz wrażliwość. Racjonalizm sam w sobie nie potępia innych norm etycznych ani systemów ideologicznych, światopoglądowych czy religijnych - charakteryzuje się najczęściej tolerancją i neutralnym do nich podejściem, ale sprzeciwia się ich odgórnemu narzucaniu i brakowi tolerancji wobec poglądów jednostki. Jedyne narzucane odgórnie normy, jakie toleruje, dotyczą prawa, czyli zasad regulujących wspólne życie w społeczeństwie, przy czym racjonalizm popiera ideę państwa demokratycznego i światopoglądowo neutralnego. ham czas wpisu: 2006-02-26 22:45:30 |
| 12034 | Etyka Najważniejszą normą etyczną jest w tak pojmowanym racjonaliźmie rozum. Rozum jest tudaj narzędziem służącym, wraz z informacjami, wiedzą, emocjami i doświadczeniem jako czymś na czym operuje, poznaniu, ocenie i wyborze akceptowanych norm moralnych. W etyce racjonalistycznej występuje pewna swoboda, ale jest ona ograniczona - przez rozum, logikę, naukę, wiedzę, wrażliwość oraz społeczeństwo w którym się osoba znajduje (poprzez jego wpływ, ale także poprzez naukę - czy to od rodziców czy też w szkole). To odróżnia etykę racjonalizmu od relatywizmu moralnego. Racjonalista nie przyjmuje etyki objawionej (antynaturalistycznej) ani "moralnych praw natury" - skłania się raczej w kierunku etyki naturalistycznej, czyli wywodzenia zasad moralnych z rozumnego i naukowego podejścia do obserwacji empirycznych (nauki przyrodnicze i ew. społeczne). Racjonalista zauważa, że niektóre normy moralne powstają na zasadzie przekazania ich przez rodziców lub poprzez mechanizm empatii czy też altruizmu lub wynikają z innych wspólnych dla większości osobników naszego gatunku cech psychiki, ale jednocześnie stara się te normy dodatkowo podbudować racjonalnym wyjaśnieniem potrzeb ich zachowywania (na podstawie wniosków wynikających z własnych chęci, dążeń, celów, obserwacji, ale nie bazujących wyłącznie na egoizmie lecz raczej na zauważaniu swojej roli i swojego miejsca w świecie i społeczeństwie). ham czas wpisu: 2006-02-26 22:44:56 |
| 12033 | Racjonalista stara się być jak najbardziej racjonalny i jak najczęściej używać swojego rozumu - co nie oznacza, że jest całkowicie racjonalnym lub że jeśli pewne z jego poglądów nie są racjonalne, to przestaje być racjonalistą. Racjonalistą nie może się określać ktoś, kto bezkrytycznie wierzy w dogmaty, a szczególnie takie, których nie potrafi racjonalnie uzasadnić, kto nie stara się poszukiwać odpowiedzi używając rozumu, nie jest sceptycznie nastawiony do nieuzasadnionych/słabo uzasadnionych idei i akceptuje je bez dowodów lub cechuje się brakiem otwartości umysłu na inne możliwości. Racjonalizm nie odrzuca emocji, uczuć, chęci - ale traktuje je jako dopełnienie intelektu, ważną część ludzkiej natury. Cytat Edgara Morina i Anne Brigitte Kern: "Prawdziwa racjonalność jest otwarta na dialog ze stawiającą opór rzeczywistością. Ruchem wahadłowym funkcjonuje ona nieustannie między logiką a doświadczeniem empirycznym; jest owocem uargumentowanej debaty, a nie właściwością systemu idei. Rozum ignorujący istnienia, subiektywność uczuciowość, życie - jest irracjonalny. Trzeba zdawać sobie sprawę z wagi mitu, uczucia, miłości, skruchy, które powinno się traktować racjonalnie." ham czas wpisu: 2006-02-26 22:43:57 |
| 12032 | W racjonalizmie nie ma ani autorytetów, ani dogmatów mówiących z góry o tym, co należy uznawać za racjonalne. O tym, co racjonalne, decyduje własna ocena racjonalisty na podstawie zebranego i całego "materiału dowodowego", czyli posiadanej wiedzy, a także merytoryczna ocena innych ludzi - racjonalną jest najbardziej "prawdopodobna" (w sensie jak najmniejszego rozmijania się z prawdą i stanem rzeczywistym) hipoteza lub teoria, a najbardziej zbliżony do prawdy jest pogląd najlepiej logicznie uzasadniony oraz sprawdzony empirycznie i/lub przy pomocy naukowej metodologii. Jeśli dany pogląd można uzasadnić i uzasadnienie to broni się w polemikach oraz przed krytyką i nie ma w nim błędów merytorycznych (a więc broni się tak, jak muszą się obronić teorie naukowe, choć ścisłość nie musi być aż tak duża) to jest on racjonalny. Chociaż każdy pogląd racjonalisty może ulec zmianie, to czym lepiej sprawdzona jest dana hipoteza, tym mniejsze są szanse na jej podważenie, a więc jest ona bardziej trwała. Dlatego racjonaliści najbardziej sobie cenią dobrze sprawdzone informacje i teorie naukowe (na przykład potwierdzone przez wielu niezależnych badaczy), a odrzucają te niesprawdzone lub negatywnie zweryfikowane. Odrzucenie polega tu - w przypadku niesprawdzonych lub słabo sprawdzonych hipotez - nie na negacji, lecz na braku zaufania do takiego poglądu, nie przyjmowaniu go. ham czas wpisu: 2006-02-26 22:43:20 |
| 12031 | Racjonalizm ostro sprzeciwia się akceptowaniu pseudonauki, a także paranauki oraz wszelkim dogmatom ustanawianym bez potwierdzenia (naukowego i/lub empirycznego). Nie uznaje także pozbawionego wątpliwości i bezkrytycznego akceptowania autorytetów. ham czas wpisu: 2006-02-26 22:42:34 |
| 12030 | Światopogląd racjonalistyczny ma wiele wspólnego ze świeckim humanizmem, choć odróżnia go od niego nacisk na stosowanie w każdych okolicznościach własnego rozumu i odrzucanie wielu dogmatów obecnych w klasycznym humanizmie - takich jak choćby antropocentryczny punkt widzenia, będący podstawą etyki humanistycznej. Racjonalizm jest raczej bliższy sceptycyzmowi - odrzucając wszelkie dogmaty ideologiczne, oprócz wiary w potęgę nieskrępowanego, logicznego myślenia oraz możliwości rozumnego poznawania świata. Światopogląd ten bazuje na jak najbardziej konsekwentnym stosowaniu logicznego i racjonalnego myślenia w każdej dziedzinie powiązanej z poznawaniem i opisywaniem świata (kiedy poznanie jest celem lub środkiem) - bazuje na przekonaniu, że takowe poznanie jest jedynym sposobem mogącym prowadzić do pozyskania rzetelnej wiedzy o rzeczywistości. Racjonalista przyjmuje pewne paradygmaty stanowiące podstawy nauk przyrodniczych i nauk ścisłych oraz niektórych nauk humanistycznych związanych z człowiekiem i społeczeństwem, lecz o ile te paradygmaty nie są uzasadnione z punktu widzenia zupełnego i skrajnego sceptycyzmu, o tyle mają pewne uzasadnienie empiryczne - są zasadne przy pewnych podstawowych metafizycznych założeniach materializmu takich jak założenie o istnieniu rzeczywistego materialnego świata kierującego się możliwymi do zbadania zasadami. Jednak wobec paradygmatów racjonalista nie jest bezkrytyczny i nie uznaje ich w sposób dogmatyczny, gdyż stanowią one podstawę wielu nauk, ale mogą ulec weryfikacji i zmianom. Światopogląd racjonalistyczny, w przeciwieństwie do filozoficznego racjonalizmu, za główne kryterium i źródło poznania świata stawia metodologię naukową, rozum i zmysły (doświadczenia empiryczne). ham czas wpisu: 2006-02-26 22:42:14 |
| 12029 | Światopogląd racjonalistyczny inaczej zwany współczesnym racjonalizmem – pogląd odrzucający przyjmowanie na samą tylko wiarę religijnych, filozoficznych, społecznych i politycznych dogmatów, choć nie jest jednoznacznie ateistyczny, ani rewolucyjny społecznie. Racjonaliści przyjmują tylko te z pośród dogmatów, wierzeń i elementów wiedzy, które dają się uzasadnić na podstawie logicznego, rozumnego myślenia oraz empirycznego poznania, a także które wynikają z celów - własnych lub wspólnych dla społeczności lub społeczeństwa. Wśród zwolenników racjonalizmu znajdują się zarówno deiści jak i agnostycy czy ateiści. Racjonaliści są zazwyczaj zwolennikami liberalizmu gospodarczego i społecznego, a także demokracji i neutralności światopoglądowej państwa. Naczelnym hasłem racjonalistów jest Kantowskie „Sapere aude” – Miej odwagę posługiwać się własnym rozumem. Racjonalizm promuje ideę powszechnego i swobodnego posługiwania się własnym rozumem, lecz bez jego absolutyzacji - rozumem stosowanym w połączeniu z zdobytą wiedzą o świecie. ham czas wpisu: 2006-02-26 22:40:11 |
| 12028 | Dedukcja to rodzaj rozumowania logicznego, mającego na celu dojście do określonego wniosku na podstawie założonego wcześniej zbioru przesłanek. Rozumowanie dedukcyjne w odróżnieniu od rozumowania indukcyjnego jest w całości zawarte wewnątrz swoich założeń, to znaczy nie wymaga tworzenia nowych twierdzeń czy pojęć, lecz jest tylko prostym wyciąganiem wniosków. Jeśli jest przeprowadzone poprawnie, zaś zbiór przesłanek nie zawiera zdań fałszywych, to wnioski wyciągnięte w wyniku rozumowania dedukcyjnego są nieodparcie prawdziwe i nie można ich zasadnie zakwestionować. Rozumowanie dedukcyjne to takie, które przebiega wedle schematu: Jeśli A to B; A; więc B. ham czas wpisu: 2006-02-26 22:39:24 |
| 12027 | Aksjomat (inaczej postulat, pewnik, gr. [aksíoma] — godność, poważanie, wartość) - dowolna wypowiedź o pojęciu pierwotnym teorii sformalizowanej. Wypowiedź ta z formalnego punktu widzenia nie musi być "oczywiście prawdziwa", nie musi też odbijać jakiejkolwiek "rzeczywistości". Krótko mówiąc, jest to całkowicie dowolne zdanie - byle niesprzeczne wewnętrznie i poprawnie zbudowane (to znaczy zgodnie z regułami gramatyki obowiązującej w danej teorii). Warto pamiętać, że skoro nie żądamy od aksjomatu "oczywistej prawdziwości", dyskusyjne staje się określenie czy teoria jest niesprzeczna, a nade wszystko czy da się ją zredukować do prostszego zestawu aksjomatów. Na przykład zgodnie z wyżej zaprezentowaną definicją jako aksjomat moglibyśmy przyjąć Wielkie twierdzenie Fermata lub Hipotezę Riemanna. Oczywiście teoria zbudowana na takich aksjomatach posługiwałaby się bardzo sztucznym zestawem pojęć pierwotnych. Co gorsza, nie wiedząc czy twierdzenia te są prawdziwe, nie moglibyśmy dowieść niesprzeczności teorii, jako że ze zdania fałszywego można wydedukować każde inne zdanie. W istocie teoria taka byłaby nieinteresująca i efektywnie nierozwojowa. W ramach teorii systemów formalnych, rozwijanych zwłaszcza w kontekście informatyki i teorii obliczeń, możliwa jest oczywiście budowa takich systemów, w których aksjomaty mają nawet wymyślną postać, jednak w rzeczywistych teoriach matematycznych, a zwłaszcza w takich, które są interesujące z matematycznego punktu widzenia, to znaczy generują istotne, nietrywialne i ciekawe twierdzenia, aksjomaty zawsze są zdaniami oczywiście prawdziwymi i prostymi. Pierwszym uczonym postulującym stosowanie aksjomatycznej budowy teorii matematycznych był Platon. ham czas wpisu: 2006-02-26 22:38:44 |
| 12026 | Prawda - cecha wypowiadanych zdań, określająca ich korelację z rzeczywistością. Problem zdefiniowania tego pojęcia trapił filozofów od starożytności. Arystoteles tak próbował przybliżać istotę prawdy w swojej Metafizyce: powiedzieć, że istnieje, o czymś, czego nie ma, jest fałszem, powiedzieć o tym, co jest, że jest, a o tym, czego nie ma, że go nie ma, jest prawdą. Definicja ta (zwana dziś korespondencyjną definicją prawdy) oznacza, że dane zdanie A jest prawdziwe wtedy i tylko wtedy, gdy stan faktyczny opisany przez zdanie A ma rzeczywiście miejce, tzn. zdanie 'Ala ma kota' jest prawdziwe wtedy i tylko wtedy, gdy Ala rzeczywiście posiada jakiegoś kota. Przez całe wieki filozofowie nie potrafili znaleźć definicji prawdy, która z jednej strony byłaby formalnie poprawna (nie prowadziłaby do sprzeczności), a z drugiej adekwatna czyli bliska nieścisłemu, potocznemu rozumieniu słowa prawda. Jedna z takich prób została przedstawiona w XX wieku przez polskiego logika Alfreda Tarskiego, choć miała ograniczony zasięg - odnosiła się mianowicie wyłącznie do języków formalnych. Tarski określił prawdę jako pewną cechę zdań, wyrażalną jednak w języku zewnętrznym (czyli w metajęzyku) wobec języka, w jakim wypowiadane są owe zdania. Definicja Tarskiego zastosowana do języka polskiego byłaby nieskończoną koniunkcją zdań ham czas wpisu: 2006-02-26 22:37:32 |
| 12025 | Zachodni racjonalizm Filozofowie racjonaliści od czasów Kartezjusza starali się znaleźć zbiór podstawowych aksjomatów, którym nie dało by się zaprzeczyć bez popadania w logiczną sprzeczność i od których drogą dedukcji dałoby się wyprowadzić całą ludzką wiedzę. Racjonalizm rozwijał się intensywnie w wiekach XVII i XVIII. Do najbardziej znanych filozofów racjonalistów należą: Kartezjusz, Isaac Newton, Baruch Spinoza, oraz w pewnym sensie Gottfried Wilhelm Leibniz. Od czasu Hegla nikt już nie próbował tworzyć systemów filozoficznych opartych na ścisłym racjonalizmie, gdyż zadanie znalezienia doskonałego zbioru podstawowych aksjomatów mogących skutecznie tłumaczyć i opisywać całą ludzką wiedzę okazało się zadaniem niewykonalnym. ham czas wpisu: 2006-02-26 22:36:27 |
| 12024 | Racjonalizm - to filozoficzne podejście w epistemologii zakładające możliwość dotarcia do prawdy z użyciem samego rozumu z pominięciem doświadczenia, poprzez stworzenie systemu opartego na aksjomatach, z których poprzez dedukcję można wywieść całość wiedzy. Racjonalizm w nowożytnej filozofii wywodzi się od Kartezjusza. W anglosaskiej tradycji filozoficznej bywa nazywany racjonalizmem kontynentalnym. Racjonalizm w filozofii greckiej Przekonanie o rozumności świata i jego uporządkowaniu wywodzi się od Heraklita, który wprowadził do filozofii pojęcie rozumu (logos), który rządzi światem. Eleaci zaprzeczyli wiarygodności danych zmysłowych, dowodząc ich sprzeczności z logicznym rozumowaniem i jednocześnie zapoczątkowując spór racjonalizmu z empiryzmem. Eleata Parmenides pierwszy świadomie zastosował rozumowanie dedukcyjne, i utożsamiając myśl z bytem zbudował pierwszy system filozofii racjonalistycznej. Demokryt próbował dokonać syntezy racjonalizmu i empiryzmu, rozróżniając "ciemną" wiedzę zmysłową, która wymaga wyjaśnienia i wiedzę "prawdziwą", pochodzącą z rozumu. Program zreformowania praw, języka oraz stosunków społecznych według kryterium racjonalności przedstawił sofista Protagoras. Rozumowanie jako sposób dochodzenia do prawd etycznych był przedmiotem rozważań Sokratesa. Empiryzm odrzucił Platon, którego zdaniem poznanie zmysłowe jest raczej domysłem (doksa), dotyczy tylko zjawisk, ma charakter ułomny i wymaga pomocy rozumu, wyprzedzającego i współdziałającego w poznaniu zmysłowym. Tylko umysł jest zdolny do poznania (episteme) idei dzięki wrodzonej wiedzy, którą dysponuje. Wyższość poznania rozumowego podkreślał również Arystoteles, choć poznanie zmysłowe według niego dostarczało rozumowi niezbędnego materiału do rozumowania. Nowy kierunek racjonalizmowi nadał Grzegorz z Nysy, który jako pierwszy dowodził zgodności objawienia chrześcijańskiego z rozumem i jego racjonalnego charakteru. ham czas wpisu: 2006-02-26 22:35:32 |
| 12023 | Racjonalizm to: 1. Racjonalizm filozoficzny - filozofia zakładająca możliwość poznania prawdy z użyciem samego rozumu - w wersji mocnej negujący rolę innych sposobów poznania: danych zmysłowych, doświadczenia, intuicji etc.; w wersji słabszej uznających drugorzędną ich rolę. Racjonalistyczna filozofia budowała systemy oparte na aksjomatach, z których poprzez dedukcję próbowała wywieść kompletny obraz świata. Filozofia racjonalistyczna została zapoczątkowana w filozofii greckiej (eleaci), a w nowożytnej postaci wywodzi się od Kartezjusza. W filozofii anglosaskiej bywa nazywana racjonalizmem kontynentalnym. 2. Racjonalizm światopoglądowy - współczesny ruch filozoficzno-światopoglądowy zapoczątkowany w XVIII w krajach anglosaskich (Wielka Brytania, USA), który zakłada możliwość dojścia do prawdy z użyciem samego rozumu i doświadczenia, bez odwoływania się do czynników irracjonalnych, takich jak wiara religijna czy emocje. 3. Racjonalizm w sensie metody naukowej to ogólne podejście do zdobywania wiedzy polegające na porządkowaniu zasobów wiadomości według z góry ustalonego porządku. 4. Racjonalizm jest też określeniem architektury włoskiego modernizmu 5. Racjonalizm w potocznym znaczeniu to postawa polegająca na porządkowaniu i poddawaniu logicznej krytyce docierających do nas wiadomości i odrzucanie tych, które nie pasują do wcześniej przyjętych ogólnych założeń. ham czas wpisu: 2006-02-26 22:34:27 |
| 12022 | Agnostycyzm to pogląd, według którego nigdy nikomu nie uda się dowieść istnienia Boga, ale nie ma też możliwości dowiedzenia, że Boga nie ma (gr. αγνοστος ágnōstos = nieznany, niepoznawalny). Agnostycyzm przybiera różne formy. Agnostycyzm religijny to pogląd religijny, który w odróżnieniu od ateizmu nie twierdzi, że Boga nie ma. Twierdzi tylko, że nie wiadomo czy jest i w związku z tym jest to kwestia wiary, a nie poznania. Agnostycyzm religijny odrzuca wszystkie treści religijne, zawarte w tradycji i świętych księgach uważając, że ich wartość poznawcza jest zbliżona do baśni czy legend. Agnostycyzm poznawczy to pogląd filozoficzny polegający na przyjęciu niemożności pełnego, rozumowego lub empirycznego ustalenia prawdziwości kluczowych faktów z dziedziny teorii bytu, takich jak istnienie materii, Boga, czy nawet realności świata zewnętrznego. Agnostycyzm poznawczy w odróżnieniu od agnostycyzmu religijnego nie musi stać w ostrej sprzeczności z religiami - głosi tylko, że religie to kwestia pozarozumowej wiary. ham czas wpisu: 2006-02-26 22:33:21 |
