Darmowe księgi gości. Załóż własną księgę!

Właściciel księgi: Pierwszy sekretarz

W księdze jest 30711 wpisów.

Jesteś 483606 osobą oglądającą tę księgę.

[ Pierwsza strona ][ Poprzednia strona | Następna strona ][ Ostatnia strona ]

Powrót na stronę WWW | Dopisz się do księgi

11648
Академия Научного Дебилизма Искусство Быть Дебилом

debil osobnik ograniczony, niedorozwinięty umysłowo.

debilizm ociężałość umysłowa; por. oligofrenia.

Etym. - łac. debilis 'słaby, bezsilny'.

Debilizm - nie używany obecnie, ze względu na negatywne znacznie w języku potocznym, termin medyczny określający niedorozwój umysłowy lekkiego stopnia.

Idiotyzm nie używany obecnie ze względu na negatywne znaczenie w języku potocznym termin medyczny oznaczjący niedorozwój umysłowy znacznego stopnia.

Idiotyzm rodzinny to dawna nazwa choroby Tay-Sachsa

Imbecylizm - nieużywany obecnie, ze względu na negatywne znacznie w języku potocznym, termin medyczny określający niedorozwój umysłowy znacznego stopnia.

Kretynizm, matołectwo, obecnie nieużywany termin oznaczający niedorozwój umysłowy ciężkiego stopnia powstały w wyniku wrodzonej pierwotnej niedoczynności tarczycy.

Obniżenie poziomu rozwoju intelektualnego to zaburzenie rozwojowe polegające na znacznym obniżeniu ogólnego poziomu funkcjonowania intelektualnego, któremu towarzyszy deficyt w zakresie zachowań adaptacyjnych (w szczególności niezależności i odpowiedzialności).

Jeżeli IQ Wechslera wynosi pomiędzy 70 – 90 i stan ten nie ma podłoża organicznego, a zachodzi deficyt umiejętności mówi się o ociężałości umysłowej (DSM IV - niepełnosprawnosć wyuczona).



ham

www.debilizm.com
czas wpisu: 2006-02-22 13:57:05

11647
Krótko o aborcji

Problem aborcji - przepraszam za ten truizm - nie jest łatwy. Dlatego nie będę się zajmował skomplikowanymi przypadkami zagrożenia życia matki czy gwałtu. Chciałbym jednak zdecydowanie rozprawić się z nazwijmy to, „feministycznym proabortyzmem”. Embrion i płód traktuje się tutaj jako narośl na ciele kobiety i konsekwentnie, jakiekolwiek zakazy i nakazy są traktowanie jako naruszenie wolności. Ciało kobiety należy tylko do niej i co jest oczywiste, może ona robić z nim co tylko chce. Trudno się z tym nie zgodzić. Cały problem leży w tym, czy (1) połączenie komórki jajowej i plemnika jest rzeczywiście rodzajem narośli (coś jak rak), czy też nie. A jeśli nawet nie, to (2) czy już to coś jest człowiekiem czy jeszcze nie.

Na pierwszy problem medycyna odpowiada jednoznacznie. DNA zawarte w komórce powstałej po zapłodnieniu jest powielane miliony razy. 100-letni staruszek ma w każdej komórce swego ciała dokładnie to samo DNA (o ile nie ma raka), którego „składniki” niosły w sobie plemnik i jajeczko. Zatem jeśli dajemy matce prawo do decydowania o losie tej kupki kwasu dezoksyrybonoukleinowego, to czemu nie pójść dalej i nie pozwolić 120-letniej mamusi naszego staruszka, pozwolić „z pewnym opóźnieniem” zadecydować o losie jej narośli? Zagalopowałem się. Ważne jest, że zygota, płód itd., itp., jest czymś odrębnym od jej nosicielki.
ham

czas wpisu: 2006-02-22 09:52:59

11646
Morderca sam się pozbawia życia. Podobnie jak człowieka, który się kładzie na tory, nie zabija maszynista pociągu. Powieszenie mordercy nie jest naszym wyborem, ale konieczną konsekwencją jego własnego działania.

Ad 2. Jest to oczywista nieprawda. O ile ludzie wierzący uznają Boga za stwórcę świata, Adama i Ewy, to nawet oni nie twierdzą, że zostali bezpośrednio stworzeni przez Boga. W pośredni sposób (poprzez stworzenie świata i prarodziców) jest oczywiście Bóg dawcą życia, ale bezpośrednio są nimi rodzice. Zatem w myśl tej zasady, trzeba uznać prawo rodziców do pozbawiania życia swoich dzieci! I to nie tylko tych nienarodzonych. Wiek nie sprawia, że przestajemy być dziećmi swoich rodziców. Zatem w myśl zasady "tylko x jest dawca życia, zatem tylko x ma prawo je odebrać", trzeba uznać prawo rodziców, czyli dawców życia, do pozbawiania życia swoich dzieci.

Ad 3. Jest to sprytny argument na który w pewnej mierze już odpowiedziałem w 1 punkcie. Tutaj chcę tylko dodać, że osoba posługująca się tym argumentem popełnia błąd kontaminacji. Sugeruje bowiem, że morderstwo i powieszenie mordercy, z racji wspólnego jądra - pozbawienia życia, jest tym samym. Jednak ta sama osoba za oczywiste uznaje rozróżnienie między zaplanowanym zabójstwem i przypadkowym, mimo, że w obu tych wypadkach, również ktoś pozbawia kogoś życia.
ham

czas wpisu: 2006-02-22 09:49:56

11645
Krótko o karze śmierci

Krótko i miażdżąco zamierzam uderzyć prawym prostym w szkodliwą i co gorsza, nieludzką koncepcję zastąpienia kary śmierci dożywociem. Ta oraz jakakolwiek inna próba zniesienia kary śmierci nie służy nikomu prócz mordercom. Ale do rzeczy. Jakie argumenty są najczęściej podnoszone przez abolicjonistów.

* 1. Człowiek nie ma prawa zabijać.
* 2. Tylko Bóg daje życie, zatem tylko Bóg ma je prawo odebrać.
* 3. Pozbawiając mordercę życia, stajemy się tacy sami jak on.
* 4. A co jak sąd się pomyli, nie można przecież człowiekowi zwrócić życia.

Ad 1. Trzeba się z tą oczywistością zgodzić. Z powodu tej właśnie prawdy morderca umiera. Błąd abolicjonistów polega na tym, że sugerują oni, iż to społeczeństwo (sąd, prokurator itp.) wiesza zbrodniarza. Tak jednak nie jest.
ham

czas wpisu: 2006-02-22 09:49:05

11644

o komunizm - partie komunistyczne wyznawały ideologię określaną jako marksizm-leninizm; ich program przewidywał budowę państwa o gospodarce planowej. Ruch komunistyczny uległ dalszym podziałom (trockizm, maoizm, eurokomunizm). Pod koniec XX wieku i na początku XXI wiek w obliczu fiaska komunizmu sowieckiego wiele partii komunistycznych przyjęło program socjaldemokratyczny. W Polsce do koncepcji komunizmu odwołuje się Komunistyczna Partia Polski.
o narodowy socjalizm - partie narodowosocjalistyczne łączyły ze sobą idee socjalizmu i nacjonalizmu. Ich doktryna gospodarcza była zazwyczaj etatystyczna, zachowywały jednak poglądy swego rodzaju konserwatywne w kwestii obyczajowej. Popularność zdobyły w pierwszej połowie XX wieku, we Włoszech i w Niemczech.

* W marksizmie, typ państwa i społeczeństwa, w który przekształca się kapitalizm i który poprzedza komunizm: jego cechą konstytutywną jest zasada "od każdego według jego zdolności, każdemu według jego pracy". Państwa rządzone przez partie komunistyczne oficjalnie określały się jako "socjalistyczne", chociaż socjaldemokraci uważali to określenie za nieadekwatne.

* Realny socjalizm - określenie używane na rzeczywistą formę rządów w krajach rządzonych przez partie komunistyczne, cechującą się wieloma odstępstwami od idei socjalizmu.

* Jako "socjalistyczną" określano także gospodarkę planową, a także politykę gospodarczą zwiększającą równość ekonomiczną kosztem wolności gospodarczej. Narzędziami takiej polityki były:
o redystrybucja dochodu narodowego (progresywne podatki, dotacje do towarów i usług);
o reglamentacja towarów i usług;
o nacjonalizacja (najczęściej upaństwowienie) środków produkcji, także wspieranie spółdzielczości.

ham

czas wpisu: 2006-02-22 09:19:50

11643


* Ruchy społeczne inspirowane ideologiami socjalistycznymi i partie polityczne określające się jako socjalistyczne. Partie te zostały zjednoczone w 1864 roku w ramach I Międzynarodówki (Międzynarodowego Stowarzyszenia Robotniczego). Później ruch socjalistyczny podlegał podziałom z powodu sporów ideologicznych, stosunku do ZSRR, taktyki działania. Główne siły w ruchu socjalistycznym XX wieku to:
o socjaldemokracja - partie socjaldemokratyczne realizowały interwencjonizm państwowy w ramach gospodarki rynkowej; dużą wagę przywiązywały do demokracji, oraz polityki laickiej, upowszechnienia oświaty, pokojowej polityki międzynarodowej. Obecnie dużą rolę odgrywają w krajach europejskich, także w Kanadzie, Australii, Ameryce Łacińskiej, m.in SPD w Niemczech, Partia Pracy w Wielkiej Brytanii, Partia Pracy w Holandii. W Polsce do koncepcji socjademokratycznej odwołują się partie RACJA Polskiej Lewicy i Polska Partia Pracy.
o demokratyczni socjaliści - partie na lewo od socjaldemokracji, krytykujące zarówno przesuwanie się w stronę centrum sceny politycznej głównych partii socjaldemokratycznych, jak i odcinające się od antydemokratycznego leninizmu. Najsilniejsze w Europie i Ameryce Południowej, m.in. Partia Lewicy w Szwecji, Socjalistyczna Partia Ludowa w Danii, Partia Lewicy w Niemczech, Blok Lewicy w Portugalii. W Polsce do koncepcji demokratycznego socjalizmu odwołuje się organizacja Młodzi Socjaliści oraz Polska Partia Socjalistyczna.
ham

czas wpisu: 2006-02-22 09:19:22

11642
Socjalizm
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.
Skocz do: navigation, szukaj

Socjalizm - wieloznaczne pojęcie, odnoszące się do prób zmniejszenia nierówności społecznych i upowszechnienia świadczeń socjalnych, i/lub poddania gospodarki kontroli społecznej (poprzez instytucje państwowe, samorządowe, korporacyjne lub spółdzielcze).

Socjalizmem w szczególności określa się:

* Rodzaj ideologii politycznej, wywodzącej się z utopijnej filozofii politycznej rozwijanej w latach 30. i 40. XIX wieku we Francji (np. Saint-Simon, Pierre Leroux) i Anglii (Charles Fourier, Robert Owen). Celem socjalistów było zbudowanie społeczeństwa bez ubóstwa, gdzie siły rynkowe nie są głównym mechanizmem podziału bogactwa oraz w którym funkcjonowanie społeczeństwa opiera się na wspólnej własności, wzajemnej współpracy i altruizmie. Teoretykami socjalizmu połowy XIX w. byli: Karol Marks, Fryderyk Engels, Pierre Proudhon i Michał Bakunin twórcy marksizmu, anarchizmu i anarchosyndykalizmu. Wkrótce na gruncie marksistowskiej wersji socjalizmu powstała ideologia komunistyczna oraz ideologia socjaldemokratyczna. Elementy ideologii socjalistycznej były także łączone z nacjonalizmem (nazizm), chrześcijaństwem , islamem etc.
ham

czas wpisu: 2006-02-22 09:18:26

11641
Sytuacja prawna w Polsce

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej:
Art. 13.
Zakazane jest istnienie partii politycznych i innych organizacji odwołujących się w swoich programach do totalitarnych metod i praktyk działania nazizmu, faszyzmu i komunizmu, a także tych, których program lub działalność zakłada lub dopuszcza nienawiść rasową i narodowościową, stosowanie przemocy w celu zdobycia władzy lub wpływu na politykę państwa albo przewiduje utajnienie struktur lub członkostwa.

Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny, tekst ujednolicony po zmianie z 11 września 2003 r. (Dz. U. Nr 179 z 20 paźdz. 2003r., poz. 1750):
Art. 256.
Kto publicznie propaguje faszystowski lub inny totalitarny ustrój państwa lub nawołuje do nienawiści na tle różnic narodowościowych, etnicznych, rasowych, wyznaniowych albo ze względu na bezwyznaniowość, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do lat 2.
Art. 257.
Kto publicznie znieważa grupę ludności albo poszczególną osobę z powodu jej przynależności narodowościowej, etnicznej, rasowej, wyznaniowej albo z powodu jej bezwyznaniowości lub z takich powodów narusza nietykalność cielesną innej osoby, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
ham

czas wpisu: 2006-02-22 09:16:28

11640
Ustrój realnego socjalizmu w fazie rozwoju charakteryzował: szybki wzrost gospodarczy (nacisk na produkcję, wykorzystanie rezerw siły roboczej, zwiększona eksploatacja zasobów naturalnych), zmniejszenie funduszy na infrastrukturę i ochronę środowiska, mobilizacja ludności metodami przymusu politycznego i policyjnego, masowe przemiany społeczne (urbanizacja, wzrost wykształcenia, ruchliwość społeczna). Te cechy rozwoju decydowały o poparciu komunizmu przez te grupy społeczne, które odniosły korzyści ze zmian. Były też przyczyną popularności międzynarodowej.

Po wyczerpaniu łatwo dostępnych zasobów i w skutek narastania zjawisk biernego oporu oraz korupcji, nastąpiła faza utraty atrakcyjności ideologicznej i praktycznej. Nastąpił spadek dyscypliny społecznej i brak zdolności do wprowadzania innowacji. Pojawiły się zorganizowane ruchy emancypacyjne ("Solidarność"). Gospodarka przeżywała coraz poważniejsze trudności. Było to przyczyną znalezienia się ustroju realnego socjalizmu w fazie stagnacji i przewlekłego kryzysu, a w konsekwencji upadku w latach 1989-1992 w większości państw.
ham

czas wpisu: 2006-02-22 09:13:53

11639
Komunizm obecnie

Ustrój komunistyczny - uważany jest za ustrój bezklasowy, uwolniony od instytucji państwa - najwyższe stadium rozwoju społeczeństwa socjalistycznego. Nigdzie nie został zrealizowany. Był natomiast uznawany za cel, do którego miały dążyć społeczeństwa socjalistyczne.

W praktyce państw rządzonych przez partie komunistyczne i robotnicze występował (i w niektórych krajach nadal trwa) ustrój nazywany realnym socjalizmem (który zastąpił wcześniej stosowane określenie dyktatura proletariatu).

Ustrój realnego socjalizmu ukształtował się wyłącznie w państwach, w których partie komunistyczne zdobyły władzę. Charakteryzował się dominacją partii we wszystkich sferach życia publicznego, które zawładnęły ustawodawstwem, prawem, a nawet życiem prywatnym obywateli; sprawowały monopol w zakresie ideologii i upaństwowionej gospodarki.

Rządy partii komunistycznych lub robotniczych realizowano metodami przymusu i terroru o różnej dynamice i stopniu nasilenia, przy równoczesnym odcięciu kontaktów i swobody wymiany ze światem zewnętrznym.
ham

czas wpisu: 2006-02-22 09:13:32

11638
Komunizm (łac. communis - wspólny, powszechny) - system społeczno-polityczny stworzony w myśl zasad ideologii komunistycznej.

Ideologia

System poglądów głoszący program całkowitego zniesienia ucisku i wyzysku społecznego, postulujący powszechność, równość i sprawiedliwość oraz zbudowanie społeczeństwa bezklasowego opartego na społecznej własności środków produkcji i sprawiedliwym podziale dóbr. Były to przesłanki realizacji zasad równości we wszystkich dziedzinach życia społecznego. Elementy ideologii komunistycznej np. dotyczące sprawiedliwości można spotkać już u Platona. Idee równości i wspólnoty zyskały na znaczeniu w okresie rewolucji francuskiej 1789-1799 (prekursorzy: Henri de Saint-Simon, Charles Fourier). Były one wtedy odmianą socjalizmu. Duży wpływ na rozwój ideologii komunistycznej miał wzrost uprzemysłowienia i przemiany społeczne z tym związane. Odrębnego znaczenia nabrały w ideologii marksistowskiej. Twórcami koncepcji komunistycznych, którzy przekształcili komunizm z utopijnego ideału (socjalizm utopijny) w rewolucyjną teorię byli Karol Marks i Fryderyk Engels. Posługiwali się przy tym metodologią przypominającą naukową formę dyskursu, zaś ich ambicje sięgały stworzenia "naukowej teorii dynamiki społeczeństw". Tak zwany komunizm naukowy, określając kierowniczą rolę i zadania klasy robotniczej w walce z kapitalistycznym ustrojem, stał się ideologią rewolucyjną ruchu robotniczego oraz teoretycznym narzędziem i celem przebudowy społeczeństwa i stosunków społecznych w krajach, w których klasa robotnicza w sojuszu z masami pracującymi dokonała rewolucyjnego przewrotu i podjęła wysiłek budowy socjalizmu. W XX wieku komunizm został rozwinięty przez Włodzimierza Lenina i w zastosowaniu do warunków nowej epoki stał się ideologiczną podstawą partii bolszewickiej.
ham

czas wpisu: 2006-02-22 09:11:37

11637
komunizm jest zbrodnią przeciw ludzkości a ideologia SLd jako kontynuatorta opium dla tepego luda - kto wierzy w rzetelnośc i szczerość Cimoszewicza jako reprezentanta proletariatu ? Obecnie kiedy proletariat może się bogacić na konatraktach w Grecji i Portugalii - postepowa SLD jest dobra dla naiwnych Kozaków i Białorusinów i rosyjskich meneli tęskniących za internacjonalistycznym braterstwem.

Pozdrawiamy towarzysza Cimoszewicza, Kwasniewskiego, Oleksego i Siwca.

CHWD na wieki wieków. Amen.
ham

czas wpisu: 2006-02-22 09:10:04

11636
# Tolerancja w socjologii - postawa społeczna i osobista odznaczająca się poszanowaniem poglądów, zachowań i wyglądu innych ludzi, a także ich samych.
# Tolerancja religijna - postawa tolerancji dla poglądów religijnych innych osób
ham

czas wpisu: 2006-02-22 01:01:34

11635
Jan Paweł Wielki

Po śmierci papieża, wielu duchownych przedstawicieli Watykanu, a także wielu wiernych oraz w mass-mediach zaczęto dodawać mu nowy przydomek nazywając go Janem Pawłem Wielkim. Tylko trzech papieży w historii Kościoła katolickiego nosiło taki przydomek.

Przydomek ten pojawił się po raz pierwszy w homilii wygłoszonej przez kardynała Angelo Sodano w czasie żałobnej mszy na placu św. Piotra w niedzielę 3 kwietnia 2005 (nazajutrz po śmierci Jana Pawła II)
ham

czas wpisu: 2006-02-22 00:58:09

11634
jestem najnowocześniejszym konserwatywnym liberałem w Polsce i tu jest zawarte nasze małe kompendium konserwatywnego liberalizmu - prawdopodobnie jedynej słusznej opcji dla Polski w dobie gospodarczego globalizmu w przededniu hegemonii gospodarczej Chin na świecie i narastąjćego konfliktu etniczno-kulturalnego na styku świata chrześcijańsko-juadaistycznego i islamu.

Gradienty społeczne na styku formacji społeczno-polityczno-religijnych zawsze manifestuja się wojnami.

Myślowy uniformizm jest zgubny w dywersyfikacji zgubne jest brak dystansu i agresja.

Polska jest pięknym krajem i ludzie w niej zasługują na wiedzę i mądrość, pragne ich z przyjaciólmi tutaj zgromadzić. Polska jest naszym domem. Ten dom ochroni nas przed śniegiem i deszczem i da nam ciepło. Ale musimy wznosić fundamenty ściany i trwały dach.

Fundamentami jest edukacja, ścianami wojsko i policja a dachem rożsaek i korzystanie z kumulatywnej mądrości na całym świecie.

Internet nie jest dla wyzwisk ale do pozyskiwania wiedzy. A życie do konfrontacji w zdobywaniu mądrości.

To nie jest metafizyka. To jest neo-neo-tomizm - po prostu wracanie do silnych korzeni tradycji europejskiej od antyku po dzień dzisiejszy - rozwoj nastepuje nieprzerwanie i tu odbywa sie kataliza.
ham

czas wpisu: 2006-02-22 00:51:34

11633
b. Wolność osobista
Zwykle prawicę utożsamia się z poparciem brakiem wolności osobistych, na przykład zdecydowanym sprzeciwem wobec wolnościom seksualnym, w tym zdecydowana opozycja wobec równouprawnienia związków osób o orientacji seksualnej różnej od heteroseksualnej, niechęcią do innych ras i narodów, często sprzeciwem wobec legalizacji narkotyków, dążniem do uniformizacji wyglądu, światopoglądu i dążeń kulturowych społeczeństwa.
Z drugiej strony libertarianie całkowicie popierają wolność osobistą, uznając za jedyne jej ograniczenie wolność innych ludzi. Konserwatywni liberałowie, choć będący zwolennikami tradycyjnych stosunków społecznych i przeciwni przenoszeniu pewnych kwestii do sfery publicznej (a więc uznający konieczność istnienia tabu) są w przeciwieństwie do innych grup uznawanych za skrajną prawicę (z wyjątkiem libertarian) bardzo wrażliwi na punkcie ograniczenia wolności słowa.
ham

czas wpisu: 2006-02-22 00:41:14

11632
Zakres wolności:

a. Wolność gospodarcza
Wśród partii zaliczanych do skrajnej prawicy istnieją dwa całkowicie odmienne poglądy na kwestie gospodarcze. Nieco częstsze jest podejście populistyczne oparte o solidaryzm społeczeństwa, grupy etnicznej lub narodu często wymuszany przez interwencjonizm państwowy. Bywa, że jest on kojarzony z socjalizmem, zwłaszcza przez libertarian i konserwatywnych liberałów. Interwencjonizm występuje w programach zarówno partii powszechnie uważanych za skrajnie prawicowe jak i partii lewicowych. Drugi wariant to podejście wolnorynkowe. W tym przypadku pomoc socjalna państwa dla obywateli i podmiotów gospodarczych powinna być jak najmniejsza. Kompensuje się to podejściem do własności prywatnej, która jest honorowana jako jedna z najwyższych wartości. W tym podejściu państwo nie pomaga ale jednocześnie zrzeka się większości roszczeń gospodarczych. Zwolennicy tego podejścia często uważają, że przedstawione w poprzednim akapicie nie może być uznane za prawicowe, wobec czego uznają nazywanie zwolenników interwencjonizmu "skrajną prawicą" za błąd.
ham

czas wpisu: 2006-02-22 00:40:00

11631
Kto jest zaliczany do skrajnej prawicy?

Określenie to zwykle jest używane dla opisu osób lub grup o charakterze konserwatywnym, monarchistycznym albo narodowym. Często za skrajną prawicę uważani są także libertarianie i konserwatywni liberałowie, którzy jednak albo to negują, gdyż według nich tradycyjny podział na lewicę i prawicę nie oddaje charakteru polityki, a libertarian od skrajnej prawicy odróżnia pogląd na wolność osobistą, albo przeciwnie: uważają, że ugrupowania zaliczane powszechnie do skrajnej prawicy prezentują tak naprawdę lewicowe poglądy na gospodarkę.
ham

czas wpisu: 2006-02-22 00:38:52

11630
Ochlokracja (gr. óchlos - tłum, motłoch i kratéõ - władam) - zwyrodniała forma demokracji, w której władza jest sprawowana bez żadnych struktur i zasad prawnych, bezpośrednio przez niezorganizowany i ulegający zmiennym emocjom tłum. Wpływ na władzę mają wszyscy, bez względu na urodzenie lub przynależność obywatelską.
ham

czas wpisu: 2006-02-22 00:33:57

11629
pozytywnym skojarzeniem, choć może już niemodnym, jest metaforyczne określenie "arystokracja ducha", na określenie osób światłych i kulturalnych, przerastających swą osobowością przeciętnego, nawet wykształconego człowieka.
ham

czas wpisu: 2006-02-22 00:32:34

11628
W ustroju arystokratycznym podmiotem władzy państwowej była grupa „najlepszych", nie odpowiedzialna przed narodem, ale sprawująca rządy wedle własnego uznania. Rządy arystokratyczne mogły mieć charakter bardzo różnorodny, bardziej lub mniej ograniczony. Najczęściej jednak arystokracja miała charakter czysto świecki i powstawała w drodze wyboru, na podstawie pewnych z góry ściśle określonych reguł, albo też miała charakter dziedziczny, kiedy to poszczególne urzędy publiczne przechodziły z ojca na syna na podstawie zasady dziedziczenia. Tak wyróżniona arystokracja stanowiła oddzielną klasę społeczną.

Arystokracja, w szerszym tego słowa znaczeniu, jest wynikiem procesu różnicowania się społeczeństwa i dlatego pojawia się w takiej czy innej postaci we wszystkich ustrojach społecznych. Arystokracja występowała u Inków i Majów, arystokrację rodową wytworzyło wiele pierwotnych społeczności. Różny był czynnik wyodrębniający osoby uprzywilejowane od reszty. Czynnikiem tym może być piastowanie wyższych urzędów; prowadzi to do powstawania tzw. arystokracji urzędniczej, dążącej do przekazywania urzędów z ojca na syna. Ważnym czynnikiem różnicującym społeczeństwa jest majątek, o czym wspomniano wcześniej. Dobrym przykładem na nowoczesne użycie słowa "arystokracja" jest wyrażenie arystokracja robotnicza, ukute przez Engelsa na określenie warstwy wysokowykwalifikowanych robotników. Zupełnie współczesnym nawiązaniem do wyodrębniania się warstw wyższych w społeczeństwach jest termin "czerwona arystokracja" na określenie bardzo dobrze sytuowanych i piastujących wysokie urzędy osób o komunistycznym życiorysie politycznym. Często stosuje się nawet tytulaturę rodem z zachodnich herbarzy, jak "baron SLD".
Innym, tym razem pozytywnym skojarzeniem, choć może już niemodnym, jest metaforyczne określenie "arystokracja ducha", na określenie osób światłych i kulturalnych, przerastających swą osobowością przeciętnego, nawet wykształconego człowieka.
ham

czas wpisu: 2006-02-22 00:31:27

11627
Większość myślicieli chrześcijańskich wiąże mądrość z miłością do Boga i ludzi, przy czym część (np: Św. Augustyn) uważała ją, wzorem stoików za rodzaj daru, który otrzymują od Boga nieliczni, zaś inni (np: Tomasz z Akwinu) skłaniali się do poglądu bliższego Arystotelesowi i uważali, że mądrości nabywa się samemu w toku cnotliwego i pracowitego życia i że nie nikomu nie jest ona automatycznie darowywana, ale też nikomu nie można jej automatycznie odmówić.

Europejska filozofia nowożytna, z wyjątkiem filozofii religii, już od czasów Kartezjusza w zasadzie odcięła się od stosowania tego terminu, ze względu na jego niejasność i niedefiniowalność.

W religiach Dalekiego Wschodu mądrość jest wiązana z osiągnięciem stanu oświecenia i wynika ze swoistej wiedzy, jaką się w wyniku tego oświecenia nabywa, połączonej z uczuciem jedności i współczucia do wszystkich istot żywych. Zdolność poszczególnych ludzi do osiągnięcia oświecenia, i co za tym automatycznie idzie - prawdziwej mądrości, jest jednak różnie pojmowana w tych religiach, od przyznawania, że każdy może ten stan osiągnąć, jeśli się tylko odpowiednio do tego przyłoży, po pogląd, że jest on dany wyłącznie nielicznie wybranym, którzy zdarzają się nie częściej niż raz na 2000 lat.
ham

czas wpisu: 2006-02-22 00:26:57

11626
Mądrość w wielu religiach i filozofiach była rozmaicie pojmowana. Np:

Dla Platona mądrość była tożsama z kompletną wiedzą, gdyż wierzył on, że osoba posiadająca kompletną wiedzę automatycznie będdzie podejmowała zawsze właściwe decyzje. Pogląd ten zakwestionował już jego uczeń Arystoteles, który zauważył, że sama wiedza zazwyczaj nie wystarcza do podejmowania właściwych decyzji i wymaga jeszcze posiadania szeregu określonych zdolności psychicznych. Do koncepcji platońskich wrócili jednak po wiekach stoicy, którzy pojmowali mądrość w sposób nawet jeszcze bardziej totalny i uważali, że mądrość można posiąść w całości, albo nie posiadać jej wcale, i że raz nabytej mądrości nie można już utracić. Mądrość tę jednak są w stanie posiąść jedynie nieliczni, specjalnie predestynowani ludzie.


ham

czas wpisu: 2006-02-22 00:26:10

11625
Mądrość
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii.
Skocz do: navigation, szukaj

1. Mądrość w najbardziej minimalnym sensie to umiejętność podejmowania uzasadnionych decyzji, które w dłuższej perspektywie przynoszą pozytywne rezultaty. W innym ujęciu można powiedzieć, że mądrość to umiejętność praktycznego wykorzystywania posiadanej wiedzy.

W tym sensie można np: mówić o mądrości nauczyciela, który wykorzystując swoją wiedzę pedagogiczną radzi sobie z kształceniem niesfornego ucznia, czy mądrości szefa, który w oparciu o posiadaną wiedzę fachową i praktyczną znajmość stosunków międzyludzkich skutecznie zarządza wieloosobowym personelem.

2. W głębszym sensie, często stosowanym w różnych religiach, mądrość oznacza zdolność do nacechowanego głębokim, emocjonalnym zaangażowaniem, działania zwiększającego w długiej perespetywie czasowej nie tylko dobro własne, ale też dobro ogólne. W tym sensie używa się ten termin w takich zwrotach jak np: mądrość życiowa, czy mądrość rodzicielska.

W obu tych znaczeniach mądrość wymaga nie tylko samej wiedzy, lecz także szeregu predyspozycji psychicznych, ale też duchowych i etycznych, takich jak:

* umiejętność oceniania spraw z jak najszerszej i możliwie jak najbardziej obiektywnej perespektywy
* umiejętność panowania nad własnymi emocjami i popędami
* posiadanie sprawnego mechanizmu psychicznego podejmowania decyzji

i wielu innych.
ham

czas wpisu: 2006-02-22 00:25:11

11624
* Wiedza rozumowa pochodzi z procesu rozumowania. Proces ten może obejmować analizę faktów, ale może również być rozumowaniem czystym czyli całkowicie ignorującym wiedzę faktyczną. Zagadnienie poprawnego budowania wiedzy wtórnej z wiedzy pierwotnej, oraz wiarygodność wiedzy wtórnej pochodzącej z czystego rozumowania jest jednym z podstawowych zagadnień filozoficznych.
ham

czas wpisu: 2006-02-22 00:23:00

11623
Wiedza osobista, przekazywana, faktyczna i rozumowa

Przymując na użytek tego krótkiego wywodu, że wiedza to zespół fenomenów umysłowych (czyli tego co zawiera umysł każdego człowieka), które z uzasadnionym prawdopodbieństwem możemy uznać za prawdziwe czyli zgodne z zewnętrzną rzeczywistością, łatwo zauważyć, że wiedzę tę nabywa się i weryfikuje na dwa generalne sposoby:

* Poprzez osobiste obserwacje, przemyślenia i osobiście przeprowadzane eksperymenty. W ten sposób nabywa się osobistej wiedzy faktycznej. Taka wiedza, jakkolwiek wydaje się najbardziej pewna, posiada dość znaczne ryzyko niepewności i błędu, ze względu na swoją jednostkowość, niekompletność, możliwość poddania się iluzji lub autosugestii.
* Poprzez przekaz od innych ludzi, czyli słuchanie innych ludzi, czytanie książek, oglądanie telewizji itp. Sam fakt, że nabyliśmy wiedzę poprzez przekaz jeszcze nie decyduje czy ona jest prawdziwa. Możemy być bowiem poddani świadomej lub nieświadomej manipulacji. Stąd wiedzę tę zwykle weryfikuje się poprzez zestawianie jej z własną wiedzą osobistą i/lub innymi źródłami wiedzy przekazywanej. Żródło wiedzy przekazywanej, które dana osoba uważa z dowolnych powodów za szczególnie wiarygodne nazywa się autorytetem. Autorytetem może być nie tylko konkretny człowiek, ale też określona książka lub instytucja. Siła oddziaływania autorytetu może być na tyle duża, że dana osoba przyjmuje wiedzę autorytetu za prawdę, nawet wbrew dotychczas zdobytej wiedzy osobistej.

Podział na wiedzę faktyczną i rozumową wynika z kolei z jej stosunku do faktów:

* Wiedza faktyczna, nazywana też często pierwotną jest tylko zbiorem faktów i niczym więcej. Wiedza taka stanowi podstawową bazę dla innych rodzajów wiedzy, ale sama w sobie jest właściwie nieprzydatna.

ham

czas wpisu: 2006-02-22 00:22:40

11622
Wiedza to dość niejednoznaczny termin który oznacza:

* W filozofii, zagadnienie wiedzy sprowadza się do pytania jak poprawnie i wiarygodnie weryfikować zgodność zawartości fenomenów umysłowych (czyli wszelkie struktury informacyjne - głównie spostrzeżenia, teorie i przekonania) z zewnątrzną wobec tego umysłu rzeczywistością. W filozofii europejskiej, dość powszechny jest bowiem sąd, że wiedzą można nazwać tylko te fenomeny umysłowe, które można jakoś zweryfikować z zewnętrzną rzeczywistością, choć i ten sąd bywał krytykowany.
* Wiedza teoretyczna: Jest to termin, który zawiera w sobie wszelkie fenomeny umysłowe opisujące i porządkujące ogólnie zewnętrzną rzeczywistość (teorie, hipotezy, sądy przekonania, założenia itp.), które tworzy sobie we własnym umyśle każdy człowiek.
* Wiedza praktyczna: Jest to termin oznaczający posiadanie konkretnych umiejętności, potrzebnych do wykonania danego zadania.

Rozróżnienie wiedzy teoretycznej od praktycznej jest dość łatwe. Jeśli np: przeczytaliśmy w jakiejś książce, że najszybszym stylem pływackim jest crawl to być może zgadzamy się z tym i nabieramy sami takiego przekonania. Spytani później o to jaki jest najszybszy styl pływacki odpowiemy z pełnym przekonaniem, że jest to crawl. To jest przykład wiedzy teoretycznej. Z posiadania tej wiedzy nie wynika jednak, że potrafimy sami pływać tym stylem. Aby się tego nauczyć, czyli posiąść praktyczną wiedzę polegającą na umiejętności pływania crawlem musimy się najpierw dowiedzieć, jakie należy wykonywać ruchy w trakcie pływania, a następnie przejść dość żmudną, praktyczną lekcję wykonywania tych ruchów w wodzie własnymi kończynami.
ham

czas wpisu: 2006-02-22 00:21:22

11621
Edukacja

* proces zdobywania wiedzy, polega na zdobywaniu wiedzy w szkole lub poza nią. W Polsce edukacja podlega Ministerstwu Edukacji Narodowej i Sportu (MENiS).
* pojęcie używane dla określenia stanu wiedzy danej osoby, społeczeństwa, narodu. W tym kontekście mówi się o dobrej lub złej edukacji, wystarczającej lub niewystarczającej.
* wychowanie, głównie pod względem umysłowym; wykształcenie, nauka
* kształcenie; ogół czynności i procesów mających na celu przekazywanie wiedzy, kształtowanie określonych cech i umiejętności

Edukacja ma swoje znaczenie już od wieków. W XV wieku dzięki wynalazkowi druku przez Jana Gutenberga nastąpił rozwój oświaty; do edukacji używano już wtedy książek drukowanych.

Często rozróżnia się edukację na formalną (szkolną) i nieformalną (pozaszkolną).
ham

czas wpisu: 2006-02-22 00:19:55

11620
ABSOLUT- byt istniejący bez przyczyny, niezależny i nieograniczony, bóstwo. Określenie boga lub boskości stosowane przez ludzi ujmujących boga w abstrakcjach, bezosobowych terminach. Jest tym co jest w sobie dzięki sobie.

ATEIZM- bóg nie występuje w tych wierzeniach lub odgrywa nieistotną rolę

Co ciekawe w definicji, że ateizm jest też wiarą - a więc ma te same cechy co wyznawanie jakiegoś kierunku religijnego kultu.

Kim więc ja jestem ? Nie interpretuję właściwie na swój własny użytek, innymi słowy nic nie dodaję i nic nie ujmuję z treści przekazu, który jest wzorem do naśladowania w przestrzeganiu zasad moralnych. Będąc przepełniony współczuciem dla innych nie chcę od nikogo niczego, daję wiedzę, która pozwala osiągnąć prawdziwe szczęście, nie dbając o materialne zyski, koncentrując się głównie na wartościach duchowych. Kieruję się zasadą: "proste życie wzniosłe myślenie".

ham

czas wpisu: 2006-02-22 00:17:33

11619
Wbrew pozorom wszyscy ludzie są konserwatystami przywiązującymi istotną wagę na atkie wartości jak:

tradycja, religia, naród, rodzina, hierarchia, autorytet, odpowiedzialność, wolność osobista, własność, poszanowanie prawa.

Oczywiście w rózmaitym kontekście społecznym bywaja rozmaite akcenty. Jednak konserwatyzm jest zawsze najbardziej postepowy i konsekwentby albowiem - nie eksperymentuje lecz wie !

To cenny wwniosek aby się blizej tym spojrzeniem na śiwat w jego złożoności zainteresować. Nie tylko z punktu religioznawstawa.

RELIGIOZNASTWO- nauka o religiach, badanie religii jako zjawiska społeczno- kulturowego, badanie prawidłowości powstawania, rozwoju i zaniku religii. Obejmuje głównie religii ogólne, historię, socjologię i psychologię religii. Nauka empiryczna, opisowa, nie zajmuje się kwestią istnienia boga.
ham

czas wpisu: 2006-02-22 00:05:30

11618
Konserwatyzm w najszerszym znaczeniu to postawa wyrażająca prym rozwoju o charakterze ewolucyjnym nad radykalnymi, rewolucyjnymi zmianami. Czasami utożsamiana z autorytaryzmem.

W znaczeniu politycznym konserwatyzm to termin odnoszący się do jednej z wielu filozofii lub ideologii politycznych, także na określenie opcji politycznej reprezentowanej przez wiele współczesnych partii politycznych (zwykle kojarzonych z prawicą). Jako idea polityczna termin ten po raz pierwszy użyty został na początku XIX wieku przez zwolennika restauracji François René de Chateaubriand.

Konserwatyści często odwołują się do takich wartości, jak tradycja, religia, naród, rodzina, hierarchia, autorytet, odpowiedzialność, wolność osobista, własność, poszanowanie prawa.
ham

czas wpisu: 2006-02-21 23:58:23

11617
Monarchizm (lub rojalizm) - pogląd, że monarchia jest najlepszym ustrojem politycznym. Monarchizm jest ideologią dążącą do przywrócenia monarchii w danym państwie lub na świecie. Monarchiści są zwykle powiązani z konserwatyzmem.

Zwolennicy monarchizmu twierdzą, iż nie chcą władzy dla siebie, więc nie mogą być nazwani partią polityczną. Zazwyczaj mają już swojego kandydata, wywodzącego się z któregoś ze szlacheckich rodów, którego uważają za odpowiedniego monarchę, względnie potomka obalonego wcześniej króla. W Polsce monarchiści skupieni są w Klubie Zachowawczo-Monarchistycznym oraz w Organizacji Monarchistów Polskich.

Przeciwnicy monarchizmu, uważają, iż prowadzi on do hierarchizacji społeczeństwa. Powstania grup uprzywilejowanych, posiadających władzę z powodu odpowiedniego urodzenia. Efektem tego byłoby odejście od wolnej konkurencji w gospodarce oraz rynku pracy.
ham

czas wpisu: 2006-02-21 23:56:57

11616
Klerykalizm - dążność do uzyskania instytucjonalnego wpływu duchowieństwa na życie społeczne, polityczne i kulturalne; pojęcie używane głównie przez zwolenników świeckiego charakteru państwa (administracji, wojska i szkolnictwa).

Termin pojawił się we Francji w 1848 w okresie Wiosny Ludów ze strony krytyków Kościoła katolickiego, który stał wtedy po stronie monarchistów przeciwnych rewolucji.
ham

czas wpisu: 2006-02-21 23:55:57

11615
Ponad to dla urzeczywistnienia określonych w Konstytucji uprawnień mieszczących się w zakresie wolności sumienia i wyznania (religii) mają znaczenie: art. 30 (godność człowieka jako źródło jego wolności i praw), art. 31 (dopuszczalny zakres ograniczeń w korzystaniu z konstytucyjnych wolności i praw), art. 54 (wolność wyrażania poglądów oraz pozyskiwania i rozpowszechniania informacji), art. 57 (wolność pokojowych zgromadzeń), oraz art. 58 (wolność zrzeszania się).

Konstytucja na określenie swobody w sprawach religijnych posługuje się głównie terminem: wolność sumienia i religii (art. 53 ust.1), a ponadto określeniem: wolność sumienia i wyznania (art. 48 ust.1). Wolność sumienia i religii jest osobistą wolnością każdego człowieka. Wolność sumienia i wyznania dotyczy dzieci, czyli osób, które nie ukończyły 18 lat. Konstytucja jedynie deklaruje wolność sumienia i religii (wyznania), a nie ustanawia jej. Wolność ta nie pochodzi z nadania państwa, czy jakiejkolwiek władzy publicznej, jej źródłem jest przyrodzona i niezbywalna godność człowieka. Wspomniana godność według Konstytucji jest nienaruszalna, a jej poszanowanie i ochrona jest obowiązkiem władz publicznych.

Wolność sumienia jest jedynie wymieniana w ustawie zasadniczej, nie zawiera ona wszakże jej definicji ani nie dopuszcza możliwości jej ograniczenia przez prawo. Tego rodzaju swoboda odnosi się bowiem do sfery wewnętrznej (psychicznej) jednostki, dotyczy całokształtu jej osobistych wyobrażeń (poglądów) w sprawach światopoglądowych oraz związanych z nimi przeżyć, refleksji i uczuć. Wspomniana sfera wymyka się skutecznej regulacji przez prawo stanowione.
ham

czas wpisu: 2006-02-21 23:52:41

11614
Postanowienia Konstytucji w sprawie wolności sumienia i wyznania (religii), jako powszechnie obowiązujące, wiążą przede wszystkim organy władzy publicznej, ale także obywateli, działających indywidualnie, w różnych rola społecznych np. jako pracodawcy, rodzice itp., oraz kolektywnie, w szczególności tworzących związek wyznaniowy. Poza przypadkami, w których sam przepis Konstytucji wyraźnie przewiduje uregulowanie określonego aspektu wolności sumienia i wyznania (religii) przez ustawę lub umowę międzynarodową, można w kontaktach zwłaszcza z organami władzy publicznej wprost powoływać się na odpowiednie postanowienia ustawy zasadniczej.

Wolności sumienia i religii (wyznania) dotyczą przede wszystkim następujące przepisy Konstytucji: art. 53 (wolność sumienia i religii, szczegółowe uprawnienia w jej zakresie, przesłanki ograniczenia wolności uzewnętrzniania religii, niektóre gwarancje wolności sumienia i religii), art. 25 (relacje związków wyznaniowych i państwa, stosunek władz publicznych wobec doktryn religijnych, światopoglądowych i filozoficznych, formy prawne określenia statusu kościołów i związków wyznaniowych). Sprawom szczegółowym poświęcono art. 48 ust.1 (prawo rodziców do wychowania dziecka zgodnie z ich przekonaniami, gwarancje wolności sumienia i wyznania dziecka), art. 35 ust.2 (prawo mniejszości narodowych i etnicznych do tworzenia instytucji służących ochronie ich tożsamości religijnej), art. 85 (odmowa służby wojskowej ze względu na przekonania religijne lub wyznawane zasady moralne) oraz art. 233 (zasady i zakres ograniczenia praw i wolności człowieka oraz obywatela w czasie stanów nadzwyczajnych).
ham

czas wpisu: 2006-02-21 23:52:22

11613
Problematyka wolności sumienia i wyznania (religii) jest uregulowana w Polsce przede wszystkim w Konstytucji z 2 kwietnia 1997 r. Zgodnie z art. 8 ustawy zasadniczej Konstytucja jest najwyższym prawem Rzeczypospolitej Polskiej; jej przepisy stosuje się bezpośrednio, chyba że sama Konstytucja stanowi inaczej. W Polsce Konstytucja znajduje się na szczycie systemu powszechnie obowiązującego prawa. Z jej postanowieniami dotyczącymi problematyki wolności sumienia i wyznania muszą być zgodne postanowienia ustaw, ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych, rozporządzeń oraz aktów prawa miejscowego, np. uchwał rad: gmin, miast, powiatów czy sejmików województw. Ponadto z postanowieniami Konstytucji w sferze wolności sumienia i wyznania powinny być zgodne akty prawa wewnętrznego, w szczególności uchwały Rady Ministrów, zarządzenia Prezesa RM oraz ministrów. Z racji najwyższej mocy prawnej postanowienia ustawy zasadniczej uchylają (derogują) wszelkie inne normy prawne, które są z nimi sprzeczne. Wszystkie podmioty stosujące prawo mają obowiązek brać pod uwagę przede wszystkim postanowienia Konstytucji, a dopiero następnie uwzględniać treść innych aktów prawnych, o ile nie są one z nią sprzeczne.


ham

czas wpisu: 2006-02-21 23:50:03

11612
Religia państwowa - religia wspierana ideowo, jako jedyna, przez państwo. Jej struktury wyznaniowe są najczęściej bądź bezpośrednio finansowane przez państwo, bądź posiadają przywileje względem innych wyznań. W systemach monarchicznych jest to z reguły religia wyznawana przez panującego władcę. Nierzadko obowiązują regulacje zakazujące osobom innych wyznań zajmowania określonych stanowisk, sprawowania przez duchownych pewnych funkcji administracyjnych, uprzywilejowania nauki religii państwowej w szkołach.

W Unii Europejskiej religiami państwowymi są np. prawosławie w Grecji, anglikanizm w Anglii i Walii, prezbiterianizm w Szkocji, luteranizm w Danii. W tych krajach zakazana jest jednak dyskryminacja osób należących do mniejszości wyznaniowych. Kilka lat temu Szwecja zrezygnowała z luteranizmu jako religii państwowej, gdyż większość Szwedów pomimo przynależności do Kościoła luterańskiego nie uczestniczy w praktykach religijnych.

Niekiedy religia panująca była (jest) jedyną religią tolerowaną w państwie, np. islam w Arabii Saudyjskiej.
ham

czas wpisu: 2006-02-21 23:47:35

11611
Ustawa z 9 grudnia 1905 wprowadziła rozdział Kościoła i państwa oraz szkolnictwo laickie.

W większości państw o tradycji protestanckiej antyklerykalizm nie występuje tak silnie jak we Francji, prawdopodobnie dlatego, że te kraje wcześniej rozpoczęły procesy sekularyzacji.

Postawa antyklerykalna występuje też jako wybór etyczny, a nie jako postawa filozoficzna czy ideologiczna. Padają tu argumenty na temat poszanowania godności osób innej wiary na równi z niewierzącymi. Jest to wyraz sprzeciwu wobec patologii towarzyszących wszelkim formom faworyzowania wybranych grup społecznych czy instytucji.

Antyklerykalizm krytykuje m.in.

* udział osób duchownych w strukturach państwa (np. prowadzenie przez nich działalności religijnej w ramach działalności instytucji państwowych, takich jak: szkoły publiczne, siły zbrojne itd.),
* nierówne (łagodniejsze) traktowanie instytucji wyznaniowych przez system prawny państwa (np. ulgi podatkowe, ułatwienia dostępu do mediów),
* prezentowanie symboliki religijnej poza miejscami kultu bez wyraźnej przyczyny.

Antyklerykalizm nie jest jednak postawą niechętną wobec wiary czy religii jako takiej. Może istnieć w połączeniu z ateizmem, ale również z głęboką religijnością - oznacza on jedynie stosunek do działalności oficjalnych struktur danej religii. Jest postawą krytyczną wobec działalności oficjalnych struktur danego związku wyznaniowego, najczęściej dominującego w danym państwie - w polskim kontekście przede wszystkim Kościoła katolickiego. Sprzeciw dotyczy, postrzeganych jako negatywne, wpływów Kościoła na pozareligijne dziedziny życia, takie jak polityka, kultura, edukacja.

ham

czas wpisu: 2006-02-21 23:45:41

11610
Antyklerykalizm - (od "anty" i gr. clericos, "mający władzę religijną") jest idelogią polityczną przeciwstawną wobec klerykalizmu, krytyczną wobec autorytetu lub władzy kleru (stąd nazwa) w przestrzeni publicznej poza miejscami kultu. Podstawą antyklerykalizmu jest sprzeciw wobec niektórych przejawów działalności kleru, a szerzej - instytucji wyznaniowych; niezgoda na wpływ tych instytucji na pozareligijne życie społeczeństwa lub ingerencję w sprawy państwa.

Antyklerykalizm może występować z różnym nasileniem i nawiązywać do różnych źródeł ideowych. Odnosi się do dowolnej instytucji religijnej, choć najczęściej pod tym terminem rozumiana jest krytyka klerykalizmu chrześcijańskiego.

Historia antyklerykalizmu wywodzi się z filozofii oświecenia i wiąże się z racjonalizmem w nauce.

Rewolucja francuska przyniosła krwawy antyklerykalizm i spowodowała powstanie świeckiej republiki we Francji. W czasie restauracji Kościół osiągnął pozycję sprzed rewolucji, potępiał osiągnięcia nauki, a papież Pius IX w 1864 r. opublikował słynny Syllabus Errorum, co spowodowalo gwałtowny wzrost antyklerykalizmu wśród wolnomyślicieli we Francji. Następne rządy republikańskie przyczyniły się do odsunięcia Kościoła od wpływu na sprawy państwa, ostateczny rozdział nastąpił w wyniku zerwania stosunków dyplomatycznych Francji z Watykanem.
ham

czas wpisu: 2006-02-21 23:45:24

11609
miotanie się w kręgu fałszywych alternatyw: postępowy, konserwatywny, związany z tym radiem, z tym pismem itd. Prawdziwym problemem dla Kościoła w Polsce i każdego autentycznego duszpasterza pozostaje urzeczywistnianie Ewangelii w umysłach i sercach parafian, diecezjan. Zagrożeniem dla religijności jest ucieczka czy nawet lęk przed świętością, przed patrzeniem na własne życie jako na drogę do domu Ojca w towarzystwie Jezusa Chrystusa.



ham

czas wpisu: 2006-02-21 23:44:13

11608
Pamiętajmy, że Olejniczak zaangażówął SLd i Orlen w biopaliwa - przetwórstwo dla celów doatcji z EU.

Jest to czytelny sposób prania pieniędzy z prywtyzacji Orlenu gdzie cioocia Angela zapłaci rachunek.

To tak - tu jest ropa a tu kujawski olej opanowany już przez mafię olejową rzepakową i wspólwłaścicioeli KRUSA - są ścisłe powiązania. Mozna to wykryć bardzo łatwo.

Sitwa - bak działania rynku.

Zawsze paliw=MAFIA i tym razem z SLD - warto im dobrać się do kieszeniu bo tam zaczynają się ich dupy.

Al Capone poszedł siedzieć za podatki - kto bogaci się na reklamowanym oleju kujawskim piersazego tłuczenia - no kto jak nie SLD i PSL a może ??? Kto to wywęśzy Panowie i Panie z prasy.

Kto pierwszy ten wygra los na loterii !

JESZCZE RAZ OLEJ KUJAWSKI I ORLEN = BIOPALIWO a tam siedzi były minister czego i ukochany dupodakjek kogo ? pierwszego perzydenta ubeków !!!
ham

czas wpisu: 2006-02-21 23:36:43

11607
Maksymiuk o terminie powołania nowej komisji PKN Orlen
Termin powołania sejmowej komisji śledczej ds. PKN Orlen będzie ustalony po konsultacjach z ministrem sprawiedliwości Zbigniewem Ziobro - powiedział poseł Maksymiuk z Samoobrony po spotkaniu zespołu roboczego paktu stabilizacyjnego PiS-Samoobrona-LPR.
LPR zwróciła się w poniedziałek do marszałka Sejmu Marka Jurka z wnioskiem o powołanie komisji śledczej ds. PKN Orlen.

Maksymiuk powiedział, że konsultacje z ministrem sprawiedliwości są potrzebne, ponieważ sygnatariusze paktu chcą skoordynować z ministerstwem sprawiedliwości działania tej komisji śledczej. Zdaniem wiceszefa klubu LPR Bogusława Kowalskiego, chodzi o "pełną synchronizację" działań komisji śledczej z ministerstwem sprawiedliwości. Jak dodał, jeśli konsultacje z ministrem Ziobro będą pozytywne, to Sejm może się zająć wnioskiem w sprawie powołanie komisji śledczej już na najbliższym posiedzeniu Sejmu. Sejm rozpoczyna obrady w środę.

Maksymiuk poinformował, że kluby PiS, LPR i Samoobrony zaproponują, aby Sejm na marcowym posiedzeniu (8-10 marca) zajął się projektami ustaw: o wielkopowierzchniowych obiektach handlowych, paliwie rolniczym oraz o biopaliwach. Jak dodał, są to projekty, które te trzy kluby zobowiązały się popierać w ramach umowy stabilizacyjnej

ham

czas wpisu: 2006-02-21 23:29:58

11606
zmylilo mnie na poczatku przyznaję i niektóre posty krytykujace z pozycji SLD wszystko w czambuł wielce mnie uradowały bo uzasadnily , że nie ma prawicy w Polsce bo i nie ma takiego elektoratu.

Dla pzrykładu w Niemczech jest z pólmiliona 500.000 milionerów z całym milionem na koncie a w tyle samo w Nowym Jorku. Ci ludzie są pracowici jak maszyny i wiodą mniej lub bardziej nudny żywot zanim inni na nich zaczną pracować. Ale w Polsce jest klasda żłodzieji, ktorzy pierwszy milion ukradli - dosłownie i dupcą na telefonach itp. sprawach.
ham

czas wpisu: 2006-02-21 22:32:39

11605
wchodzić trzeba i trzeba wymieniać między sobą wiadomości i doświadczenia.Możesz sobie na bierząco reagować tyle że ja to wytnę bo nie będzie sensu trzymac twojej wypowiedzi jeśli podmiot sprawy jest usunięty.
AB

czas wpisu: 2006-02-21 22:29:03

11604
natomiast AB , zaczepiony przez niego nie zamierzam milczec tylko odpowiadam mu tym samym, wiec poki on tu bedzie, ja nie bede wchodzil, a wy jak chcecie
xe

czas wpisu: 2006-02-21 22:27:16

11603
uwazam , ze natrafilismy na osobnika niezrownowaznego psychicznie i trzeba trzymac sie od niego z daleka, zadna dyskusja nie ma sensu, bo on jest zupelnie rozkojarzony i nic nie przymuje, a w ogole wysluchiwanie tego belkotu uwlacza uwazam naszej godnosci
xe

czas wpisu: 2006-02-21 22:24:14

11602
Rozmowa zawsze ma sens jeśli ludzie szanuja argumenty i rozmawiją merytorycznie.Inaczej jest to rozmowa z meblami do których mozna mówić ile sie chce ale one nie przyjmują słowa bo nie są w stanie.Dlatego trzeba to uciąć i tyle.Szkoda czasu na bolszewika, chociaż przypuszczam nawet bolszewik by juz zrozumniał.Kuba to psychopata z rozległym wylewem bolszewizmu do mózgu i na to już lekarstwa nie ma.
AB

czas wpisu: 2006-02-21 22:18:25

11601
AB masz 100% rację ! Ale coś go ostatnio wykoleiło, stracił animusz. Za mocno dostał! Nie umiem kłamać i to widać. Lubie i wspólczuje ludziom ale jestem bezlitosny dla lewactwa.

Narobili szkody i nadal rwą się do rządzenia. Dopoki będą mieli głos to nigdy w Polsce nie będziew lepiej.

Polska zasługuje na coś więcej niż na czczą demagogie politruków z wykrzywionymi buziami i retoryka durnych sporów.

Tu to hobby na luzie zabawa ludzi ustabilizowanych dobrze sytuoawanych. Co nam kto może powiedzieć.

My wiemy bo toprzeżyliśmy i mamy prównanie. Tyle wiemy z praktyki nie z teorii w rozmautych krajach gzdei wiel rzeczy odbywa sie sparwniej niż w Polsce i jesteśmy pełni podziwu dla tego jak to jest mozleiwe.
ham

czas wpisu: 2006-02-21 22:13:17

11600
no przyjaciele w Ameryce - jak ja tych komunistycznych kurew nienawidze. co oni srają ludziom w głowach w XXI wieku toz to psychoza.

Jak można takim nieudacznikom przegranym uwierzyc trzeba byc idiotą - a ponadto - na topie jest najsprytniejszy i

trafiła kosa na kamień, leżacego każdy bije a niemieckie czasopisma jak zleceniodawcy sie skapna, że te marne dziennikarzyny szerzą komunę to ich z tych Verlagów wypierdolą - jazdas do Gysiego.

Ludzie tych idiotyzmów o opozycji PO i SLD maja dość. Młode słabe gło.wki samonapędzają się na portalach.

TU to jest prosto z mostu i jednoznacznie. Katastrofa - co za naród, skąd takie pojeby się biora - toż to on za granicę swojej wioski nie wyjechał nigdy - kawiarenkowy tygrys. Tfuj. Zamykaja kawiarenkę. Szkoda jego czasu i atłasu.


ham

czas wpisu: 2006-02-21 22:07:29

11599
Chyba czas na pogonienie Kuby.Proszę nie odpowiadać idiocie bo będę ciął wszystko co on napisze razem z wasymi odpowiedziami czy komentarzami
AB

czas wpisu: 2006-02-21 22:01:28

[ Pierwsza strona ][ Poprzednia strona | Następna strona ][ Ostatnia strona ]

Powrót na stronę WWW | Dopisz się do księgi



Darmowe księgi gości. Załóż własną księgę!